Фикрет Годжа
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
İnsan özündən kiçiyə acıqlanmaz.İnsan özündən böyüyə arxalanmaz.
GəlinƏzizdi bala nəfəsi,Evə hopub sözü – səsi.
Başa düşdümDedilər; “Səbr elə” səbrə and içdim,Dedilər; “Səbr edən böyükdü, haqdı”.
AğlamaBağırma, əzizim,Adam körpə olanda,
Şaxta kəsir, qar çırpılır üzüməŞaxta kəsir, qar çırpılır üzüməNəfəsimlə isidirəm əlimi.
Həmişə cavanlaraŞairlər cavan qalmağınsirrini bilir.
QoşmaMən özüm də bir yazıyam,Taleyin yazdığı yazı.
Təslim oldumƏsir düşməyəcəyəm gözəlliyinə,Öpüşlərin dadına...
BudurÇağır bir gün gəlim sizə,Gəlim oturaq üz-üzə.
Xəbərin yoxduKönlümün ən gizli sirri,Nəğmələrimin sehri.
Görəndə... görməyəndə...Səni görməyəydim mən fağır, təki, –Səni görən yazıq, görməyən yazıq.
Yadıma sən düşən zamanDağlar ayağıma enir,Gözlərimə nur ələnir,
İş belə düşdüYaxşılı-yamanlı gözəldir hamı,Hərə bir taleli, hərə bir adlı.
Yarpaqlar quşlara qoşulub gedibYarpaqlar quşlara qoşulub gedib,Kür boyu meşələr tək qalıbdılar.
Salam, Rəsul Rza!Salam, Rəsul Rza!Yenə də özümlə söhbətim səndən düşdü,
Dünya mənə tanış gəlirMəni qınamayın,Dünya mənə tanış gəlir,
Yatmağa qorxuramYuxum gözümdən tökülüryatmaq istəmirəm.
Vaxtında gəlirsən görüşə hər günVaxtında gəlirsən görüşə hər gün,Deyirəm: – Necəsən?
Qoca ərəbin səhər namazında duasıYarəb, düşmənimincanını sağ elə,
Bezmə gəlAralı gəzmə, gəzmə, gəl!Özünü üzmə, üzmə, gəl!
Heyfini alGərək subay vaxtı xəstələnəydim,Biryolluq tapaydım həkimimi mən.
Qoca ağaclarYazıq,yazıq ağacların
Tut ağacıƏtəyini tut,silkələyim tut ağacını,
QalibSinəmdəki neçə dağım,öz içimdə qaynamağım,
KəndirbazlarYer üzündə böyük bazar,bazarın da başı üstə
Zənci qızBatan günəşinson şüaları kimi
Pələng arzusuTəlimçipələngi eylədi
TənhalıqAdam bolluğunda elə boğuluram hərdən,Qaçmaq istəyirəm
Bir yandan da belə...Dayanıb gözləyir,Hər çiynində bir mələk.
İnsan nəğməsiHələ söz yox ikən nəğmə var idi,Sonra sözə döndü insanın səsi,