Физули
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بهست گور و کفن از قبا و پیرهنیکه پاره پاره نسازند بهر سیم تنی
Газель 390از پری رویان بدل بردن همین مایل توییآن که می خواهد دل عشاق خونین دل تویی
Газель 399مه من بی خبر از حال دل شیدایینیست پروای منت آه چه بی پروایی
Həft camQəflət yuxusundan o zaman kim oyanıb mən,Söz bayrağı qaldırdım uzaq göylərə yerdən.
Padşahi-mülkПадишах золотой земли подкупает людей серебром,Он готовит полки для захвата другой страны,
Кыта 1یاد دارم که چو آدم شرف خلقت یافتشد مشرف بقبول و لقد کرمنا
Касыда 2منم ندیده ز ابنای روزگار وفاولی کشیده ز هر یک هزار گونه جفا
Кыта 3ای سخن پرور ز نظم خویشتن غافل مشونیست فرزندی درین عالم ازین بهتر ترا
Кыта 5ای ظریفان روم شکر کنیدکه فلک داده است کام شما
Рубаи 14آن راهنمای عجم و ترک و عربکز مشرب اوست دعوی هر مذهب
Касыда 15مردم این ملک را حق نعمتی از غیب دادشکر این نعمت بباید کرد تا گردد زیاد
Кыта 15اگر بمن نبود پادشاه را لطفینمی کنم گله کان هم نشان شفقت اوست
Газель 16عشق حیران بتان سیمبر دارد مراچون بت از حالی که دارم بی خبر دارد مرا
Кыта 16ای که از جهل مقید شده بر صورتاین صفت در روش اهل خرد بی معنیست
Кыта 19اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بودعاری از علم و عمل در جهل و نادانی گذشت
Газель 21تحیر بست در شرح غم عشقت زبانم راچه گویم بر تو چون ظاهر کنم راز نهانم را
Касыда 21رسید عید که عقد ملال بگشایددر فرح بکلید هلال بگشاید
Кыта 21بد من گفت بدی لیک نمیرنجم از اولله الحمد مرا خلق نکو میدانند
Рубаи 26هر دلبر پر جفا که در عالم هستاز روی وفاست ناصح عاشق مست
Касыда 27هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواززمانه را به صلاح خلل نماند باز
Касыда 28بسان چنگ بصد پرده می نهفتم رازفغان که ناله بی اختیار شد غماز
Рубаи 28انجام وجود اهل عالم عدم استپایان سرور و راحت و ذوق غم است
Кыта 32در دیار ما ندارد هیچ قدرنظم جان بخش لطیف آبدار
Газель 34نشان تیر آهم گشتهای ای آسمان شبهاترا بر سینه پیکانهاست هرسو نیست کوکبها
Кыта 35دو گروهند خلق این عالمعلمایند و مردم جاهل
Рубаи 45جانانه بچشم ما در اطوار وجودهر لحظه بصورت دگر جلوه نمود
Газель 46رسم زهد و شیوه تقوی نمی دانیم ماعشق می دانیم و بس اینها نمی دانیم ما
Кыта 46فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهانهرگز نگشته شاد ز دوران او دلی
Касыда 47ای دل کدام قوم بملکی در آمدهکان قوم را همیشه نتیجه سر آمده
Рубаи 51گل خرگه سبزه غنچه زد در گلزارشد سیم شکوفه بر سر سبزه نثار