Хумам Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است
Рубаи 24تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست
Рубаи 26ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیستوز حسن تو ماه را یکی از صد نیست
Мафрад 28ای سواد نامهات نور سواد دیدهامتازه جانی یافتم تا نامهات را دیدهام
Газель 28مشتاب ساربان که مرا پای در گل استدر گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است
Рубаи 29چون زرد شد از رنج گل رعنایتشد رنج خجل ز روی شهرآرایت
Рубаи 31ای عرصه تبریز زیانت مرسادآسیب زمان به مردمانت مرساد
Мафрад 32هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم
Газель 32در شهر بگویید چه فریاد و فغان استآن سرو مگر باز به بازار روان است
Рубаи 32این سنگ که از آب روان میگرددپیوسته بسان آسمان میگردد
Рубаи 35زلفت که ز ماه تکیهگاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد
Мафрад 36فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمتفتنه نگر که میکند فتنه فتنهبین من
Рубаи 37دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد
Мафрад 38ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگینعمر شد و نمیرود نقش تو از نگین من
Газель 38دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست
Мафрад 41ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان منبه جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی
Мафрад 42هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی
Газель 43از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شبهای مرا خود سحری نیست
Газель 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Газель 52هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد
Газель 54سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد
Газель 56جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد
Рубаи 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Газель 60چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد
Газель 64نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Рубаи 65میآیم و از شرم چنان میافتمکز زندگی خود به گمان میافتم
Газель 66میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند
Газель 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Газель 71زاهدان با شاهدان همخانهاندگرد هر شمعی دو صد پروانهاند
Газель 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند