Хумам Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند
Газель 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Газель 81ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود
Рубаи 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Газель 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Рубаи 85با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه
Газель 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Рубаи 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Газель 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Газель 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Газель 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Газель 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Газель 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Рубаи 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Рубаи 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Газель 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Газель 102نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید
Газель 117برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش
Газель 118اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش
Газель 121دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان میچکانید از لب چون شکرک
Газель 123وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال
Газель 133هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم
Газель 139کجا روم که کمند تو میکشد بازمضرورت است که با دیگری نمیسازم
Газель 140تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم
Газель 146عالمی را به جمالت نگران میبینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم
Газель 162ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدندوری نمیتواند پیوند ما بریدن
Газель 170دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین
Газель 176میآمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی
Газель 180باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنهای در مجلس صاحبدلان انداختی
Газель 185بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی