Хумам Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نیاید در قلم یارا حدیث آرزومنداناگر صد سال بنویسم بود باقی دو صد چندان
Газель 163در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدنصد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن
Газель 165عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن
Газель 168ای سواد زلف تو سودای منروی تو خورشید مهرافزای من
Газель 177اگر نه روی تو باشد کجا برم دنییتویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی
Газель 186توبه کردم که نخوانم دگرت ماه و پریهر چه دیدیم و شنیدیم از آن خوبتری
Газель 187شب دوشینه خیالت به عیادت سحریبر بالین من آمد که فلان هان خبری
Газель 196به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی
Газель 199نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی
Газель 210ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرینتری از زمان جوانی
Газель 217ای منزل مبارک میبخشیم صفاییداری هوای مشکین از بوی آشنایی
Газель 4ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را
Газель 6روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را
Газель 11چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت میچکد آب حیات
Газель 14سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست
Мафрад 22مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبیستکه طبع را ز لبت در دهان همیآید
Газель 24بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحبنظر است
Газель 36شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است
Газель 45خرامان میرود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت
Газель 57رندی و برناپیشهای میر مغان را میرسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد
Газель 82هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود
Газель 17در پی آن میدوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست