Ирадж Мирза
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
پادشهی رفت به عزمِ شکاربا حرم و خیل به دریا کنار
Мурабба 2قوام السلطنه به پیشکار داخلی خود میرزا قاسم خان گوید:یک دو روزست دگر دست به کاری نزنی
Касыда 3ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را
Рубаи 3اکنون که هوای ری به سر دارم و بسملبوس همین پوست به بردارم و بس
Кыта 4شنیدم کارفرمایی نظر کردز روی کِبر و نَخوَت کارگر را
Маснави 5وَ عَلَیکَ السَّلام میرآخورصاحبِ اسب و اَستَتر و اُشتُر
Ареф-наме, глава 6حجابِ زن که نادان شد چنینستزنِ مستورۀ محجوبه اینست
Касыда 6دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت
Ареф-наме, глава 8خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته
Газель 8چون خورم می، در سرم سودایِ یار آید پدیدراست باشد این مثل کز کار، کار آید پدید
Ареф-наме, глава 9بیا عارف که دنیا حرف مُفتستگهی نازک گهی پَخ گه کُلفت است
Кыта 11اندر خبر بُوَد که نبی شاهِ حق پرستچون سویِ عرش در شبِ معراج رخت بست
Отдельные бейты 13دست در حلقهٔ موی تو کنمبوسهای بر سر و روی تو کنم
Касыда 13برآمد بامدادان مِهرِ انورجهان را کسوتِ نو کرد در بر
Маснави 15وزیرا از مبارک بیضه ات دورمرا امروز گشته بیضه رنجور
Газель 15آزردهام از آن بُتِ بسیار ناز کُنپا از گلیمِ خویش فزونتر دراز کُن
Маснави 17چنین می گفت شاگردی به مَکتَبکه این مکتب چه تاریکست یارب
Кыта 19ای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ توگر شود رنجه دل اهل هنرشایان نیست
Касыда 22زان همه امّیدها که بودم در دلنیست کنون غیرِ ناامیدی حاصل
Маснави 24طبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشِگفتی بر شگفتی ها فزاید
Кыта 25در بُن یک بیشه ماکیانی هر روزبیضه نهادی و بردی آن را یک کُرد
Маснави 26طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت
Касыда 26امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن
Маснави 31گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ
Кыта 33حضرت شوریده اوستاد سخنسنجآن که همه چیز بهتر از همه داند
Кыта 40فرمانروای شرق که عمرش دراز بادمیخواست زحمت من درویش کم کند
Кыта 41استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعرتنها نه من بر آنم مَردُم همه بر آنند
Кыта 46وُزرا از چه دیده مینشوندراستی مردمانِ دیدنیند
Кыта 47سود و زیان جهان دیده و سنجیده ایمکسی که خورد و خوراند از این جهان برد سود
Кыта 49هیچ میدانی تو هر طفلی که آید در جهاناز چه توأم با عُوَیل و ضَجه و زاری بُوَد