Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
هم خانهایم، روی گرفتن حلال نیستناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست
Газель 165ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
Газель 166بد میکنند مردم زان بیوفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت
Газель 167ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت
Газель 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Газель 182بمیرم چشم مستت را که جانم زنده میدارددلم را با خیال خود به جان با زنده میدارد
Газель 207صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد
Газель 221با زلف او مردانگی باد صبا را میرسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را میرسد
Газель 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Газель 229بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد
Газель 230هر که آن قامت و بالای بلندش باشدچه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟
Газель 237هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد
Газель 238باید که مال دنیا مسمار دل نباشدکین مارها که بینی، جز مار دل نباشد
Газель 249بیروی تو جان در تن بیمار همی باشددل شیفته میگردد، تن زار همی باشد
Газель 260جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد
Газель 269هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد
Газель 277صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند
Газель 286نقش لب تو از شکر و پسته بستهاندزلف و رخت ز نسترن و لاله رستهاند
Газель 311نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند
Газель 324همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود
Газель 331میان ما و تو دوری به اختیار نبودمرا زمان فراق تو در شمار نبود
Газель 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Газель 365هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید
Газель 368مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید
Газель 414هر چه گویم من، ای دبیر، امروزنه به هوشم، ز من مگیر امروز
Газель 417در وفا داری نکردی آنچه میگفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز
Газель 418در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس
Газель 444گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بیخبر بدوی در قفای خویش
Газель 459سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Газель 475تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم