Габиль Имамвердиев
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Diriyə hörmətimizdir ölüyə hörmətimiz,Olmasın yasin onun ruhuna qoy minnətimiz.
Cümə axşamıKin-küfrət azalır,Mehri-ülfət çoxalır,
Mən göz yaşlarına dözə bilmirəm...Mən göz yaşlarına dözə bilmirəm.İllah da qocayla uşaq ağlasın.
HələlikHələlik dağlarınZirvəsində qar,
İstəyirəmSinəmin yanğısı var, yay günüQar istəyirəm.
BayrağımızBir gün haqdan yanan çıraq,Nahaqdan da sönə bilər.
Mənim ürəyimdə sirlər yatırMənim ürəyimdəSirrlər yatır...
Oğlum Mahirlə söhbətƏlli yaşında mən, on yaşında sən...Sən - yaşıl tumurcuq, mən - sarı yarpaq.
Sonuncu vaqonun qırmızı işığıGecənin zülmətindəİtibdir yollar-izlər,
Hind okeanı– Hara belə?– Uzaq sahilə.
HəqiqətMən bir qranitəm - adım həqiqətQafil, külüngünü hara çalırsan?!
Ağlı-qaralıAğlı-qaralıdır dünyamız bizim,Ağsız da kəm olar, qarasız da kəm.
Mənim xalamXalam Rübabəyə*Xalamgilin həyətində bircə ağac var,
Göyçay narıPayızın nəfəsi bağlara dəyəndə,Çəmənlər öz sarı donunu geyəndə,
Gözün aydınMərhum jurnalist-yazıçı, kövrək qəlbli, istəkli ziyalımız hacağa Cümşüdlü bu günlərimizi - Azərbaycanın istiqlalını, müstəqilliyini yana-yana arzulayan nadir şəxsiyyətlərdən biri idi.*O, yazmışdı:*
İnsan dözürPozulmayıb təbiətin hələ yaşıl növrağı,Üzə gülür, mülayimdir hələ sibir torpağı.