Габиль Имамвердиев · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
“Nə üçün çox istəyirəm mən öz anamı” -Bu barədə yazı yazır sinifdə hamı.
Gül bağıLənkəranın Gül bağında gəzirəm.Mən behiştin qucağında gəzirəm.
Həm adi, həm aliTorpağın adi torpaqdırMirvarisi - gövhəri yox
Üç nöqtəSözün, fikrin davamıdır üç nöqtə,Üç sərçədir, telə qonub yellənir.
AnaAnam Suğranın əziz xatirəsinə*Məzarının başından
İskəndərin anasıOğlunun dəfn günü lap fəğan etdi ana,Gözündən göz yaşı yox, od tökdü qəbristana.
Adsız bulaqlarMən bulaqlar tanıyıram suyu buz kimi,Axıb gedir nəhayətsiz arzumuz kimi.
DuzDuz!Hər yerdə dolu,
OlduXalq yazıçısı Sabir Əhmədlinin şəhid oğlu Məhəmmədin əziz xatirəsinə*Kəlbəcər dağlarında
Könüllü görüşünəMəni könüllülərləGörüşə aparmayın.
RəqsTeleviziyada “əsgər poçtu” verilişinə baxarkən.*Rəqs eləyir arsız-arsız,
Ehey!Hələbdə Nəsimiylə xəyalən görüş*Sənin dastanını qoyub yarıda,
HacıSəfər yoldaşımız, ustad Jurnalistimiz Hacı Hacıyevə*Qaraqabaq, acıdil
Xatirə yarpaqlarıTəsəlli tapıram xatirələrdəXatirə sözündən üşənirəm həm.
SaatÖmrümüzün zəmisiniXırpaxırpla
KəfənQalaq-qalaq,Bəyaz-bəyaz
XalYarpaqlara xal düşürXəzan gələndə.
Bircə yerSilindi gözlərimin aynasından surətin,Çəkildi xəyalımın səmasından həsrətin,
Ağ libasdaFransız rəvayəti*Üzündə buludlanan kədəri qovdu ana,
VətənMən gözümü bu torpaqda açmışam,Mənim dilim bu torpaqda söz tutub,
BakıƏsir sərin küləklər,Ləpələnir göy Xəzər.
Ay meşəHansı meşə olar sənə tay, meşə?Bu yerlərin yaraşığı, ay meşə!
KiprKipr, zümrüd sularQoynunda-qoynunda,
Taleİki təzə gəlin dayanıb qoşaBiri yaraşıqsız, biri tamaşa.
ƏslindəMənəm əndazəsiz; sonsuzSükuta qərq olan dərya.
Sonuncu mogikanAy sonuncu mogikan!Ay son ümid, son iman.
Məhəbbətdən savayıVurçattasın, vurharay,O xaniman, bu saray,
BorcVar əl borcu;Yüz aldın
İşin düşəndəQuzuya dönürsən işin düşəndə,İşin ki, düzəldi quyruq üstəsən.
BilmirəmBaşımda bir şıdırğı var,Toydu-mağardı, bilmirəm.