Габиль Имамвердиев
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Gözləri zülmətin bağrını yarır,Burnundan-başından çıxır tüstüsü.
Oğlum Mahirlə söhbətƏlli yaşında mən, on yaşında sən...Sən - yaşıl tumurcuq, mən - sarı yarpaq.
Sonuncu vaqonun qırmızı işığıGecənin zülmətindəİtibdir yollar-izlər,
PişikSən bir zaman nəhəng idin, ay pişik!Qorxunc, xallı pələng idin, ay pişik!
Ağlı-qaralıAğlı-qaralıdır dünyamız bizim,Ağsız da kəm olar, qarasız da kəm.
AvtoportretQibləgahım - həqiqət.Səcdəgahım - sədaqət.
Mənim xalamXalam Rübabəyə*Xalamgilin həyətində bircə ağac var,
Göyçay narıPayızın nəfəsi bağlara dəyəndə,Çəmənlər öz sarı donunu geyəndə,
Gözün aydınMərhum jurnalist-yazıçı, kövrək qəlbli, istəkli ziyalımız hacağa Cümşüdlü bu günlərimizi - Azərbaycanın istiqlalını, müstəqilliyini yana-yana arzulayan nadir şəxsiyyətlərdən biri idi.*O, yazmışdı:*
OxşarlıqDünyada oxşarsız heç nə tapılmaz,Oxşardı adamlar, oxşardı torpaq.
İnsan dözürPozulmayıb təbiətin hələ yaşıl növrağı,Üzə gülür, mülayimdir hələ sibir torpağı.
QarışdırmaOğlum Mahirə*Kobudluqla cəsarəti qarışdırma.
HörmətimizDiriyə hörmətimizdir ölüyə hörmətimiz,Olmasın yasin onun ruhuna qoy minnətimiz.
Cümə axşamıKin-küfrət azalır,Mehri-ülfət çoxalır,
İstəyirəmSinəmin yanğısı var, yay günüQar istəyirəm.
BayrağımızBir gün haqdan yanan çıraq,Nahaqdan da sönə bilər.
Hind okeanı– Hara belə?– Uzaq sahilə.
HəqiqətMən bir qranitəm - adım həqiqətQafil, külüngünü hara çalırsan?!