Мирза Алекпер Сабир · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ах, спишь ты, дядюшка Молла, в краю грузин туманном.Хоть раз пожаловал бы ты к почтенным мусульманам.
Əlhəzər, qoyma baxa əksimə zahid ki, onunНет, нет, святоше не давай!.. Нет, мой портрет не для него:Себялюбивые глаза до тьмы низводят правды свет!
Kimdir arif? – deyə sordum, dedilər əsrə görə«Кто просвещенный?» - я спросил и услыхал в ответ!«Тот, кто религию отверг и святости лишен».
"Səda"nın 162-ci nömrəsinə ("Şairəm, əsrimin ayinəsiyəm")Я - зеркало моей эпохи, я - поэт.И не один во мне, я знаю, отражен.
Cəvankən fəqrdən etmə şikayətCəvankən fəqrdən etmə şikayət,Cəvanlıqdan böyük bir sərvət olmaz!
İştə bir hey’əti-təhririyyəİştə bir hey’əti-təhririyyəBulunur ən uca bir məşğələdə…
Hamısını tapa bilirəm, birin tapa bilmirəmBir belə məsel vardır ki, “doğru danışanın papağının qulağı yırtıq olur”. Mən bu barədə çox fikirləşmişəm ki, əcəba, doğru danışanın papağının qulağı niyə gərək yırtıq olsun? Fikirləşirəm, fikirləşirəm… axırda yəqin edirəm ki, hələ gərək belə də olsun.Məsələn, götürək ki, Məhəmməd Cəfər ağa vəfat edir, bir qədər pulu, mülki, malı və neçə nəfər uşaqları da qalır.
Qorxuram ("Payi-piyadə düşürəm çöllərə")Когда я брожу по степям, по лесам,Колючий топтать бурелом - не боюсь!
Etdi bu fələk hər kəsə bir tövr yamanlıqEtdi bu fələk hər kəsə bir tövr yamanlıq,Səd heyf, keçən gün!
Millət necə tarac olur olsun, nə işim varПусть грабят мой родной народ - что мне за дело?Пусть он страдает от невзгод - что мне за дело?
Tö’meyi-nəharÇığırma, yat, ay ac toyuq, yuxunda çoxca darı gör!Sus, ay yazıq, fəzadəki üqabi-canşikarı gör!
Naəhl olana mətləbi andırmaq olurmu?!Сумеет ли нас бестолковый понять как-нибудь?Войдет ли в тупицу ума благодать как-нибудь?
Səbr elə ("Etsə də aləm hamısı zəlzələ")Пусть гибнет земля от бесчисленных бед,Пусть огненной лавой зальется весь свет –
Adəmi adəm eyləyən paradırЧеловек с мошной - человек большой,А без денег он - человек смешной!
Zahid ölməkdən qabaq məqsudinə çatmaq dilərОтшельник верит, что во сне при жизни рай он обретет,Что он над бездной в райский сад, как тень крылатая, порхнет.
Pula təvəccöh ("Nuri-çeşmanımmısan, ey pul, ya canımmısan")Деньги, вы свет моих глаз - всё естество вы мое!Вы бережливость моя - не мотовство вы мое!
Asudəlik bu saət yerdən göyə cəhanda"Dil mirəvəd zidəstəm, sahib dilan xudara,Dərda ki, razi-pünhan xahəd şod aşikara!"1
Kürd çaldıqca boru çingənə oynar, derlərKürd çaldıqca boru çingənə oynar, derlər, –Bir məsəldir ki, demiş Türkiyə iz’anlıları.
Çox təəccüb edirəm tərzi-cədidə ki, onuÇox təəccüb edirəm tərzi-cədidə ki, onuƏcnəbilər oxuduqca hünər izhar ediyor.
Cümələrdə dükan açmaz bakılıCümələrdə dükan açmaz bakılı,İstəsən gəz Bakının hər yerini;
Öymə nəsəbi, öyməyə şayistə həsəbdirÖymə nəsəbi, öyməyə şayistə həsəbdir,Gördük o müləvvəsləri kim, paknəsəbdir.
Haləti-məstliyində nə olur, ey əyyaş!Haləti-məstliyində nə olur, ey əyyaş!Baxıb ayinəyə görsən əcəba surətini;
Şimdi hər millət edir nəfsini irfanə fədaЧему сейчас любой народ служенье посвящает?Народ все помыслы свои ученью посвящает.
Qurulubdur yenə meydani-həyahayi-süxənQurulubdur yenə meydani-həyahayi-süxən,Yazılır şe’r, açılır pərdeyi-mə’nayi-süxən;
Adəmi adəm eyləyən parədirAdəmi adəm eyləyən parədir,Parasız adamın üzü qarədir,
Bura say! ("Cəmaət: Zilli-Sultan, bura say döydürüb aldıqlarını!")НародЗилли-султан! Ты нам грозил - и всё у нас потом забрал,
Məftuni-səri-zülfüne qüllab gərəkməzПоклоннику твоих кудрей тугие сети ни к чему.Твоим коралловым губам прикрасы эти ни к чему.
Səbr eyləBəlayi-fəqrə düşdün, razı ol, biçarə, səbr eylə!Üzün oldisə gər külfət yamnda qarə, isəbr eylə!
Viranə Şəmaxidə mənə gənc tapılmazViranə Şəmaxidə mənə gənc tapılmaz,Bir gənc bu viranədə birənc tapılmaz.
Barişnalara dairEy gül, nə əcəb silsileyi-müşki-tərin var,Ahu nəzərin var!