Мирза Алекпер Сабир · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
В тот день, когда аллах тебе дарует сына,Судьбу твою щадя,
Tərpənmə, amandır, bala, qəflətdən ayılmaТемнота кругом, дитя, ляг, усни ты, не проснись,Сон неведенья от глаз не гони ты, не проснись!
Üç arvad ("Ax, bu uşaqlar necə bədzatdılar!")Ax, bu uşaqlar necə bədzatdılar!Lap deyəsən cin kimi bir zatdılar!
AÇILDIQCA SƏNİN SÜBHÜN, MƏNİM DƏ HÖRMƏTİM ARTIRПриходит утро, вижу я: ко мне почтение растет,Приходит вечер, вижу я: мое значение растет.
Arzu ("Nə dərs olaydı, nə məktəb, nə elmü sən’ət olaydı!")Nə dərs olaydı, nə məktəb, nə elmü sən’ət olaydı!Nə dərsə, məktəbə, elmə, filanə hacət olaydı!
Mənimki belə düşdü! ("Qəm rahnümun oldu, mənimki belə düşdü!")Я в плену невзгод теперь, мне не повезло, поверь!Душу боль гнетет теперь, мне не повезло, поверь!
Satıram ("Moldayı, salmadı el dil boğaza…")Молла! Я от власти теперь в стороне,Пускай надо мною смеются в стране!
Neçin verməyir? ("Bircə bu məşrutəni şah neçin verməyir?")«Почему конституции шах не дает мусульманам?Разве ты не находишь, что всё это пахнет обманом?»
Və’z etdiyin inandı, sən amma inanmadın!Və’z etdiyin inandı, sən amma inanmadın!Ya lil’əcəb, məgər yorulub bir usanmadın?!
Dindirir əsr bizi,-dinməyirizЭпоха с нами говорит, а мы как в рот воды набрали.Грохочут пушки, гром гремит... Проснуться всё же не пора ли?
Dün yatıb Mir Haşımı rö’yadə gördüm, söylədimDün yatıb Mir Haşımı rö’yadə gördüm, söylədim:Seyyidim, hicrində ərzi-şurişi-həşr eylərəm.
Deyirdik bir zəmanlar biz kəmali-fəxrü hümmətləDeyirdik bir zəmanlar biz kəmali-fəxrü hümmətlə:"Cəhangiranə bir dövlət çıxardıq bir əşirətdən!"
ŞAH DEDİ: – AĞLAYIRAM, BƏS Kİ, ÜZÜM ÇİRKİNDİRСказал везиру шах: «Я плачу потому,Что в зеркале урод мне виден раз в году».
Millət deyir ki ("Inteligent ağalar, biz sizi çoxdan tanırıq…")İnteligent ağalar, biz1 sizi çoxdan tanırıq…Bilirik sizdə bu gün qeyrəti-millət yoxdur!
Qlasnı seçkisini qoydu dum müzakirəyəГласным не станешь у нас в Государственной думе,Прежде чем душу и совесть свою не продашь.
Tap görüm!.. ("Həp kiçiklər kiçik ikən böyüyür")Həp kiçiklər kiçik ikən böyüyür,O nədir ki, böyük ikən kiçilir?
Zilli-Sultana, amandır, verməyin İrana yolZilli-Sultana, amandır, verməyin Irana yol,Rəhm edin bir kərrə xəlqüllaha, Allah eşqinə!
Derlər, Iran günbəgündən xar olur, əlbəttə ki!Derlər, İran günbəgündən xar olur, əlbəttə ki!Səhhətin hifz etməyən bimar olur, əlbəttə ki!
Almaniya imperatoru Vilhelm deyir ki ("Möhtərəm iranlılar, sizdən təmənnamız budur")Möhtərəm iranlılar, sizdən təmənnamız budur:Bir də İran hifzini bizdən təmənna etməyin;
Bakıda Şamaxı yolundakı həbsxanənin qabağında oxunan növhədirAsta-asta, ey hacı, izhar olur xəlvətdəki,Get-gedə lap şöhreyi-bazar olur xəlvətdəki;
Tumanov izn alır ki, ŞirvanəTumanov izn alır ki, ŞirvanəSığnağdan çəkə dəmir yolunu;
ŞamaxıdaƏsri-bistümdür, səhab1 altında qalmaz şəmsi-elm,Bir zəman təl’ət açar, pərtöv saçar, zülmət qaçar;
Lam deyir kiŞeyxül-islamlərin, müftiyi-islamlərinHankısı satmadı on müslümi bir tərsayə?
Lə’nət sənə, ey cəhl, nə bidad ediyorsan!Болезней тяжких сонм расширил сердце мне, -Я верил, что помочь должна мне в горе печень.
Nasirülmülk Bakıdan İrana azim olduqdaMəncə, İranə əbəs əzm ediyor Nasiri-mülk,Göz önündə görürəm çünki budur İranı;
Analar bəzəyiЯ украшением зову не жемчуг и не лал,Не вижу я теперь, чтоб жизнь нам камень украшал.
Uşaqdır ("Ay başı daşdı kişi, dinmə, uşaqdır uşağım!")Слушай, муж, оставь ребенка! Он еще у нас малыш!Пусть сынишка сквернословит, он еще у нас малыш!
Pah atonnan, nə ağır yatdı bu oğlan, ölübə!Черт побери, уснул же этот малый! Как мертвый спит,Не шевельнется даже одеяло! Как мертвый спит!
Ey annın ay, üzün günəş, ey qaşların kəman!Ey annın ay, üzün günəş, ey qaşların kəman!Ceyran gözün, qarışqa xətin, kakilin ilan!
Füzuliyə bənzətməИмей я стыд, да разве смерть я не призвал бы сам тогда?Будь честен, разве пред людьми не вскрыл бы весь свой срам тогда?