Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
به زیر چرخ دل شادمان نمیباشدگل شکفته درین بوستان نمیباشد
Газель 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شودکدام ذره شنیدی که آفتاب شود
Газель 4147این آهوان که گردن دعوی کشیدهاندخال بیاض گردن او را ندیدهاند
Газель 4354بیگانه معنی لب خاموش نداردخالی بود آن ظرف که سرپوش ندارد
Газель 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانترکه زخم صبح گشت ازبخیه انجم نمایانتر
Газель 6042ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنیمستعد گوشمال خار می باید شدن
Касыда 39بحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کنددر صدف گوهر ز خجلت چهره مرجانی کند
Отдельное стихотворение 96تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست
Отдельное стихотворение 148قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی استکه عشق تازه عذاران بهار زنده دلی است
Отдельное стихотворение 155ما را بهشت نقد، تماشای دلبرستعمر دوباره سایه بالای دلبرست
Газель 171یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرااز فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا
Газель 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه راخنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
Отдельное стихотворение 240گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کندفتنه ای هر دم ازان کنج دهن گل می کند
Газель 271شیوه های چشم او را در نظر داریم مامو به مو زان جنبش مژگان خبر داریم ما
Газель 372گلاندامی که میدادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟
Газель 403ز روی لاله گون متراش خط عنبرافشان رامکن زنهار بی شیرازه دلهای پریشان را
Газель 462ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شبهانمیافتد ز جوش خویشتن میخانه در شبها
Газель 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرادر آفتاب قیامت برشته اند مرا
Газель 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی رامکن به شهر بدآموز، روستایی را
Газель 670شکوفه شور فکنده است در گلستانهاشده است خوان زمین گم درین نمکدانها
Газель 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنهاگرفته ایم اجازت ز باغبان تنها
Газель 823خوابیده تر از راه بود راحله مادر سینه صحراست گره قافله ما
Газель 908ندیده چشم چنین آهوی ختا در خوابکه سر زند ز لبش حرف آشنا در خواب
Газель 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلباول بروب خانه دگر میهمان طلب
Газель 978از نظرها درد و داغ عشق پنهان خوشترستجای این گلهای خوشبو در گریبان خوشترست
Газель 1093نقطه خالش که نه پرگار سرگردان اوستکیست کز فرمان او گردن کشد، دوران اوست
Газель 1157آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده استدوری ما غافلان از قرب منزل بوده است
Газель 1255روز وصل است و دل غم دیده ما شاد نیستطفل ما در صبح نوروزی چنین آزاد نیست
Газель 1375دوش آن نامهربان احوال ما پرسید و رفتصد سخن سر کرد، اما یک سخن نشنید و رفت
Газель 1443شب هجران دلم از ناله حسرت شادستچه توان کرد که فریاد رسم فریادست