Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
İntizarım həddən ötdü, gülüzarım gəlmədi,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharım gəlmədi.
Ey saqiyi-gülçöhrə, mahi-rəməzan olduEy saqiyi-gülçöhrə, mahi-rəməzan oldu,Gülzari-rüxi-dilbər zəf ilə xəzan oldu.
Guş qıl ey ki, bilirsən özüvi vaqifi-karGuş qıl ey ki, bilirsən özüvi vaqifi-kar,Agəh ol gör ki, nədir naleyi-ney, nəğmeyi-tar,
Qasımım, zülfi-xəmin üzdə hüveyda görünürQasımım, zülfi-xəmin üzdə hüveyda görünür,Bu əcəbdir ki, gün üzrə şəbi-yelda görünür.
Qoymuşdum evə bir gecə bir şişə şərabQoymuşdum evə bir gecə bir şişə şərab,Yatdım ki, durub sübh olam ondan sirab,
Söz yox ki, şəkərdəndi ləbi-yar ləzizSöz yox ki, şəkərdəndi ləbi-yar ləziz,Nə Misrdə bir belə şəkər var, ləziz.
Ey möcüzi-ənfasına şagird MəsihEy möcüzi-ənfasına şagird Məsih,Hər nükteyi-movhumu ləbin qıldı sərih,
Yarəb, gətirdi təngə bu dərdü bəla məniYarəb, gətirdi təngə bu dərdü bəla məni,Etdi qəza həzar qəmə mübtəla məni.
Zülm etmə deməm mən sənə ey dilbəri-novşadZülm etmə deməm mən sənə ey dilbəri-novşad,Bir üzri-sitəmlə nola qılsan məni dilşad,
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizuBülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can ləli-şəkkərbarın eylər arizu,
Vəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günVəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günYeri vardır yazıla səfheyi-əflak üzrə.
Hər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisənHər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisən,Bir bilirsənmi nələr ey sərvqamət etmisən?!
Dəxi, mehri-vəfa axtarma əhli-hüsndən, SeyyidDəxi, mehri-vəfa axtarma əhli-hüsndən, Seyyid,Bu rəsmi-köhnə mənsux oldu ol şuxin cəfasından.
Əvvəl mənə bir lütf edib sonra qılır bidadlərƏvvəl mənə bir lütf edib sonra qılır bidadlər,Ta kim şikayət etməgə lütfi pəşiman eyləsin.
Nə yaxşı vəsldə namehriban idin mənə kimNə yaxşı vəsldə namehriban idin mənə kim,Zamani-hicrdə çox etmədi kəbab məni.
Çəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdıÇəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdı,Qiyamətdir bu gün kim, baş çəkib torpaqdən yeksər?!
O məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimO məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimKi, şayəd vaqif olsun əşki-çeşmim macərasından.
Hər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizuHər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizu,Padşalıq etmişəm ki, pasibanlıq bilməzəm.
Könül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçünKönül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçün,Bihəmdilləh ki, gəldi səbz xəttin Xızri-rah oldu.
İsgəndərin vəqəsiNəql edirlər ki, bir gün İsgəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Siçan padşahının pişiyin qətlinə qəsdi və pişiyi dardan qurtarması..232 HekayətÇəkdi qılıc ta ki özü padşa,Ta eləyə başını təndən cüda,
Nuşirəvan və qonaqpərvər kişi hekayəsiBelə nağıl edirlər ki, Nuşirəvan əvaili-səltənətində eyşü işrətəməşğul olub, rəiyyətpərvərlik zövqündən qafil idi. Onun həmsayəli-
Vəfa rəsmin tutub gəl, ey pəri, cövrü cəfadən keçVəfa rəsmin tutub gəl, ey pəri, cövrü cəfadən keç,Əgər adəmsən, insaf et, bu vəzi-narəvadən keç.
Sənsiz fəzayi-cənnəti-məvadə yox fərəhSənsiz fəzayi-cənnəti-məvadə yox fərəh,Ətrindən olmasa güli-rənadə, yox fərəh.
Hər aşiqin ki, sən kimi bir məhcəmalı yoxHər aşiqin ki, sən kimi bir məhcəmalı yox,Nöqsanı var ki, eşqinin əsla kəmalı yox.
Bahar oldu, könüllər şad olan mövsümdü, yarım yoxBahar oldu, könüllər şad olan mövsümdü, yarım yox,Başımda nəşeyi-mey, əldə cami-xoşgüvarım yox.
Bağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuzBağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuz,Gül açıldı, bülbül oldu şad, məndə qəm hənuz.
Hansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmazHansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmaz,Bu müşəxxəsdi ki, cismində onun can olmaz.
Ey Xızır, zülməti-zülfü sənə asan olmazEy Xızır, zülməti-zülfü sənə asan olmaz,Dəhəni-yar kimi çeşmeyi-heyvan olmaz.
Çün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşərÇün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşər,Ləkkədar olsa əgər əlmas qiymətdən düşər.