Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بسیار چرکین و بی طهارت و خمار بود، این مطلع از اوست :رمضان خوش است ای دل که شبی به بینوایی
Dünyadə cəfasız bizə bir yar tapılmazDünyadə cəfasız bizə bir yar tapılmaz,Dildar tapılmaz.
Qar yağırQaranlıqda qar yağır,Qar yağır ağır-ağır.
Ey gül, məni sən istəsən, ömrüm hədər olmaz!Ey gül, məni sən istəsən, ömrüm hədər olmaz!Sülh olmasa, övladi-Vətən bəxtəvər olmaz!
Газель 3152کجا داغ جنون را قدر هر فرزانه میداند؟سمندر نشئهٔ این آتشین پیمانه میداند
Касыда 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Газель 718ای داده روی خوب تو از حسن داد دیدهایزد ز آفرین فراوانت آفریده
Beşinci camın keyfiyyətiVer, Saqi, o Kövsər qarışan mey dolu camdanOl cam ki, behişt huriləri təşnədir ondan.
Erenler meydânlarda cevlân iderErenler meydânlarda cevlân iderDüşmenün ili saru seyrân ider
ZarafatRza şahın şah olmaq söhbətini qabaqlarda mən zarafat sanırdım və indi də zarafat sanıram. Səbəbi budur ki, indiki əsrdə təzədən taxta çıxıb, tac qoymaq söhbətini bir yanda eşidəndə adam elə bilir ki, küçə uşaqları küçədə şah-şah oyunu oynayırlar.Amma İranın işi çox məzəlidir. Bir neçə ay bundan qabaq İranın bıvşi (keçmiş) padşahı Əhməd şah Firəngistandan İrana gəlməyə hazırlaşanda İran azadixahları Əhməd şaha kağız yazmışdılar ki, sənin indiki əsrdə Tehrana qayıtmağın bicadır. Çünki dünyada cəmi hökumətlər cümhuriyyət şəklini aldığı halda, biz iranlılar özümüzü bundan sonra bir nəfər şahın istibdadı altına salmarıq. Hətta Rza şah özü də axırıncı məktubunda bu məzmunda Əhməd şaha bir vəsiyyət yazmışdı. İndi belə məlum olur ki, bunlar hamısı biclik imiş. Demək, beləliklə, biçarə Əhmədin başının altına yasdıq qoymuşlar və qoydular da.
Газель 638ای ماه معربد، ز کجایی و چه نامی؟یا رب بفدای تو دو صد جان گرامی
Mişkin saçın səvadına mişki-Xəta derəmMişkin saçın səvadına mişki-Xəta derəm,Mişki-Xəta nə nəsnədir, anı xəta derəm.
Töhfeyi-Sami, bölmə 424از مشک فروشان شهر مذکور است و بعضی اوقات در خدمت یکی از وزرای صاحبقران مغفور بود و قصاید بسیار میگفت چون معنی از وی می پرسیدند بجوابی زبان می گشود که نمیتوان گفت بهمه حال این مطلع زاده ی طبع اوست :در شب هجران چراغم غیر شمع ماه نیست
İsgəndərin vəqəsiNəql edirlər ki, bir gün İsgəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Bu dünya ulu dünyaBu dünya ulu dünya,Hikmətlə dolu dünya, –
Könül, əsir olalı, zülfi-yarə hər ikimizKönül, əsir olalı, zülfi-yarə hər ikimiz,O gündən olduq əcəb, bəxtiqarə hər ikimiz.
Газель 3193مرا از غفلت خود بر سر این بیداد میآیدنباشد صید اگر غافل چه از صیاد میآید؟
Рубаи 26کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفتتا صد دامن ز چرخ گوهر نگرفت
Газель 720مینالم ازین کار به سامان نرسیدهوین درد جگر سوز به درمان نرسیده
Bağə gir bülbülə ərzi-güli-rüxsar eyləBağə gir bülbülə ərzi-güli-rüxsar eylə,Yıq gülün irzini bülbül gözünə xar eylə.
Serv kaddüm yoluna ham durur hamServ kaddüm yoluna ham durur hamGözlerüm ışkun içün nem durur nem
YollarımızƏvvəla deyirsən ki, Ağdam qəzasının Seyidli kəndinə gedən yollar əldən düşmüşdür: hara baxırsan kalandır. Gəlib-gedən kəndlilər əziyyət çəkirlər. Halbuki, bunu düzəltmək çox asandır; çunki kəndin yavuqluğunda daş və qum vardır. Camaata təklif olunsa, hərə bir araba gətirib, yola tökə bilər. Elə axırda da deyirsən ki, qəza kommunal şöbəsi tədbir görməlidir.Molla Nəsrəddin: bu sözlər boş sözdür, ondan ötru ki, insan hər işdə gərək zəhmət çəksin.
Газель 644سؤال میکنم، ار هست رخصت سخنیکه: چون تو تازه گلی کی رسد به همچو منی؟
Yandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasanYandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasan?Canımda can sənsən, vəli, istər səni can, qandasan?
Töhfeyi-Sami, bölmə 429به حکاکی مبادرت میکند و گاهی بگفتن اشعار زبان می گشاید این مطلع از اوست :سر زباده ی عشق بتی دگر گرم است
ÖyüdEy oğul, bil ki, adəmi-bikar,Xüşk olan bir odundu, layiqi-nar.
Kişilər dözərKişilər candan ağrısa,Ağrıdan bezər, ağlamaz.
Göz mərdümi ki, əşk tökər bir gilə sənsizSəyyar*Göz mərdümi ki, əşk tökər bir gilə sənsiz,
Газель 3251یوسفی نیست دل خوش که هویدا گرددعافیت گمشده ای نیست که پیدا گردد
Рубаи 72تب داشتهام دو هفته ای ماه دو هفتتبخال دمید و تب نهایت پذرفت