Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
پسر خواجه عبدالله مروارید است و ذهن لطیفش غواص درر معانی و طبع مستقیمش صیرفی نقود سخندانی فقرات فصاحت آیاتش که از قلم خجسته رقم ناشی شده سرخط فضلای بلاغت آئین در اکثر خطوط به تخصیص ثلث و نسخ ثانی یاقوت و صیر فی و ناسخ استادان متقدمین و متأخرین.تعلیق کرده بر صفحات مصورش
Seyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yarSeyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yar,Ol etdigi qəzəbləri həm eyni-naz imiş.
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
Касыда 184ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به
Касыда 48الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحرگرم درآی و دم مده باده بیار و غم ببر
NifrətGündə bir cildə girən simasız adamlaraHeyrət etmədiyinçin heyrət edirəm sənə.
Qocalıqdan şikayətQocalıq saldı ayaqdan məni, ey dad, ölürəm!Düşməyir indi cavanlıq ələ, fəryad, ölürəm!
Bahar bayramıEy səməni, saxla məniHər il göyərdərəm səni.
Рубайят, 124رفت آن که سری پر از خمارش دارمچون جان دارم گهی که خوارش دارم
Газель 246گرفتارم به خال پرفریب و چشم جادوییبه غارت دادهام دین و دل از ترکی و هندویی
DOĞRUЕсли б каждый правдой жил, лживый к слову был бы строг –И растерянный народ что-нибудь понять бы смог.
Газель 141در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Лаали-манзуме, глава 22چون کاروان دشت بلا ره به شام کردصبح امید اهل حرم رو به شام کرد
Göylər adamıƏşrəf bu sənəti sevib getmişdi. O, uşaqlıqdan, qovub tutmaq istədiyi kəpənəklər, yuvasını tapmaq istədiyi sığırçınlar kimi olmaq arzusunda idi. O, istədiyinə çatdı. Üç il oxuduqdan sonra zəmanəsinin qəribə bir sığırçını oldu.Sığırçınlar səhər çağı gələr, budaqlara qonub səslənər, baharın müjdəsini gətirərlər. İndi Əşrəf də ulduznişan bir təyyarədə uçur, ölkəsinin bu başından-o başına, o başından-bu başına şad xəbərlər aparırdı. Hər uçduğu yerdən yüzlərlə adamın ürək sözlərini aparır, hər bir uçuşu uşaqları, anaları, oğulları, sevgililəri, dostları, yoldaşları sevindirirdi.
Sevgilim XavərəSınamışam dönə-dönə bu dünyada baxtımı,Heç ömrümdə məna karşı doğru bir göz baxdımı?
Bir insana inamımı itirdimAğ yol idi... ikimiz bir qaraltıNağıl kimi: işıq yandı, it hürdü...
Cahan içrə mənim bir səngdil, bimehr mahım varCahan içrə mənim bir səngdil, bimehr mahım var,Büti-peymanşikən, şuxçeşmi-gəcnigarım var.
Çəkirlər dalaVaxtı verirlər qabağa əlbəəl,Amma güzaranı çəkirlər dala.
FaytonlarAvto-karvan içindənFaytonlar keçir hərdən.
YaşaNiyə tutulubsan qurbanın olum,yaşına yaraşmır bu boyda fikir.
VərdişElə ki hər işin vərdişə dönür,Yaşamaq özü də bir işə dönür,
Yardən bir dəm cüdalıq ixtiyar etmək nolurYardən bir dəm cüdalıq ixtiyar etmək nolur,İxtiyar olsa kişinin tərki-yar etmək nolur.
Səadətnamə, 22سخن شیخ محی ملت و دینچون نکرد این دل مرا تسکین
Ordan-burdanŞah söz verdi ki, altı günlük sülh olsun. Amma yalançı çıxdı...Rus konsulu.
EyləməVüsalını hər il yubatdın, ey dil,Zülmü yara, çeşmi-çıraq eyləmə.
Mirzə ƏbdülvahabMirzə Əbdülvahabın bir sandıq dolusu kitabı var. Əksəri qayış cildli Təbriz basmasıdır. Mirzənin çox vaxtı bu kitablar ilə keçdiyi üçün özü də bir növ kitab olmuş – tərpətsən şer tökülər. Zahiri də xalis Təbriz basmasıdır–qulaqlarından tutmuş burnunun ucuna qədər bitən tüklər şikəstə xətt ilə yazılmış beytlərə bənzəyir.Mirzə Əbdülvahabın özünün də təbi-şeri var. Gecələr qamış qələmi mürəkkəbin lığasına basıb, yavaş-yavaş yazar, lakin kəlamini kimsəyə oxumaz. Çünki zamanımızda şerlərinə qiymət verəcək bir adam təsəvvür etmir. Şair deyə tanınmış adamlara da salam verməz və haqlarında ən kəskin, ən kirli mühakimələr yürüdər.
Газель 64پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد
Köpək oğluKim dedi, meşədən gətir cüt oxu,Dördünü yan-yana çat, köpək oğlu!
Dəllək... nski küçədə Qarı nəvəsi Cuqqulu dəllək dükanını açıb, bir azdansonra dəllək dükanı da səhvən dönüb olub qumarxana. Imdi əgər Cuqqulu
Gəlmədiİki aləmin günəşi,Şahi-Cahan gəlmədi.