Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Görüm olsun o qamışlar sənə peykan, a səbət!Verməyirsən mənə göz açmağa imkan, a səbət!
Gəlmədiİki aləmin günəşi,Şahi-Cahan gəlmədi.
I. Yetim adlarGöylərə sancılan minarələrdənGecələr qapqara bayraqlar kimi
Əli xanaİranın sabiq konsulu Əli xana Tiflisdən Tehrana yola düşdüyü zaman yazılmış məktubun surəti**Mənim əzəmətli ağam, səadətiniz daimi olsun!
Zahirpərəst alimlərəSərf qıldıq ömrü əndər qilü qal,Olmadı hasil bizə ondan kamal.
Стихотворение 110به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن است
O günlər – bu günlərBacım Kübraya*(Hamımız sənə Dadı deyirik)*
Mirzə Abdulla Məhəmməd yaxud (A.Sur) – Abdulla TofiqMərhumun təşyini-cənazəsi mərasimiMay ayının on birinci günü gündüzün saat on birdə Gəncə vağzalının önündə bir qutu (tabut) nəzərə çarpıyordu ki, içində (A.Sur), o nakam cavan, o qəyur ədibimiz xabiəbədisinə varmışdı. On dörd gecəlik ayı ihatə edən yıldızlar kibi mədrəseyi-ruhaniyyə tələbə və müəllimləri cənazənin ətrafını sarmışdı. Hər kəs qayb olmuş bir fəzilətin, əldən çıqmış bir ne’mətin yadi-həsrətilə mütəəssir olduğunu göstəriyordu. Hazırun, böylə fəal və mütəşəbbüs bir cavanın, böylə natiqəpərdaz bir qəhrəmanın sükuti-həzinini düşündükcə heyrət və təfəkkürdən kəndini alamıyordu.
MarşMillətimin tarixinə,Şan və şərəf əkməliyəm.
Отдельные бейты 13دست در حلقهٔ موی تو کنمبوسهای بر سر و روی تو کنم
Dağ qartalıXalq yazıçısı Süleyman Rəhimova*ithaf*
Həm oğul, həm ataHamı adilikdən qalxıb ucalmaq,Hamı bu millətə ağsaqqal olmaq,
Газель 99سر برآرید حریفان که سبویی بزنیمخواب را رخت بپیچیم و به سویی بزنیم
RelslərZəng çalınır... ağır-ağır tərpənir qatar,Bir az sonra nə əl yetər, nə də ün çatar.
Tənqidə tənqidDüşənbə günü Hacı Zeynalabdin Tağıyevin teatrında oynanan mənim “Ağa Məhəmməd şah Qacar” sərlövhəli əsərim barəsində bir qəzetə bir böyük tənqid yazmış. Tənqid nə dil ilə yazılıb, oxucular özləri görürlər və mənim haman dildə ona cavab verməyimi özümə naşayistə bilib, yenə söz demək istəyirəm.Əlbəttə, hər bir təsnif barəsində hər şəxs öz təsəvvürünü yazmaqda və danışmaqda hurdür. Amma şəxsiyyətə toxunmaq, şəxsiyyət haqqında iftira, böhtan və yalan danışmaq ədib sifəti deyil.
Pərtövi-hüsnündən ey dilbər, cahan pürnur olurPərtövi-hüsnündən ey dilbər, cahan pürnur olur,Binəvadır ki, vüsalından həbibin dur olur.
On beşinci şəkilİbrahim xanın iqamətgahı. Hiss olunur ki, İbrahim xan həyəcan içindədir. Tubu xanım dərin kədər içində əllərilə üzünü qapamışdır.*İbrahim xan** (*qəzəblə*)
DönüşMədəni hücumu keçirtdik həyata,Qalmadı keçmişdən bir nişan, bir əsər.
Yoxsulluq eyib deyilRus ədiblərindən A.N.Ostrovskiyə nəzirə*ƏFRADİ - MƏCLİS
ƏliDamanda qalmışam, yetiş dadıma,Özünü Xeybərə yetirən Əli!
Ünvansız şeirBilirəm yerini, ünvanını da,Ancaq görüşünə bel bağlamıram.
Bölümdə qaldıqca vətən torpağıYasəmən gül açıb, bəzəyib bağı,Qönçəylə dolubdur gülün budağı,
On dördüncü şəkilBəhramın sarayı*Bəhram**
PirşağıQulağımda dənizinin laylası,Ciyərimdə bağlarının havası.
Əsrimizin faciəsiƏsrimizin faciəsiNə atomdur, nə də uran,
OlmazHamı xəlq olunub bir qətrə sudan,Hər yetən gədaya xan demək olmaz.
Dərdə düşüb könül yenə dərmanım arzularDərdə düşüb könül yenə dərmanım arzular,Tənha qalanda yari-nigahbanım arzular.
QoymaramYığılsa, məxluqat, qurulsa məhşər,İsrafil surunu çala qoymaram,
PayızYaşıl yarpaqlara düşdü qızıl xal,Çöllərə, düzlərə həzinlik gəldi.
27Tükəzban gözünü açanda ətrafa boylandı. Harada olduğunu müəyyənləşdirə bilmədi. Sonra başının üstündə dayanmış Zeynəbi gördü:– Bura haradır, qızım?