Aşıq Heydər: Aşıq poeziyası
Qurudu kökümüz, bu Şura gəldi,Türk - türkdən ayrıldı, yaralı düşdü.
EylərDüşmüşük yollara, qismət Allahdan,Bəxtimizi qara, ya da ağ eylər.
GəlYekə - yekə çox danışma, ay gədə,Götür sazı, gir meydana, cəngə gəl.
Gəl eşit məniDarıxma, darılma, dərdə qayım ol.Əlbət, tanrı verər sənə da bir yol.
Görən bu tutuşla hara gedirikŞura gəldi, bəylər çıxdı aradan,Görən bu tutuşla hara gedirik?
Görən harda belə gözəl məkan varAğbaba deyilən qalxıb göylərə,Görən harda belə gözəl məkan var?
GöstərimAy aşıq, cənbərək meydanına gəl,Mərifət elmində sirri göstərim.
İndiBizim ellər pərən düşdü, dağıldı,Görəsən necədi oralar indi?
KəsdiUzaq vilayətə qonaq gedirdim,Mehrü məhəbbətim yanımı kəsdi.
Mən bilmirəm kimə deyim dərdimiMən yazığın qəm doludu sinəsi,Mən bilmirəm, kimə deyim dərdimi?
MənimAğbaba deməsəm dilim lal olar,Çıxarmı yadımdan Ağbabam mənım?
MeydanımaÇoxdan ürəyində tutmuşdun məni,İndi ki gəlmişəm, çıx meydanıma.
NədiBoy-buxun, sir-sifət, cavanlıq səndə,Bulud tək tutulub dolmağın nədi?
OlduSevinc dedim, qəm ələndi payıma,Könül evim alovlandı, kül oldu.
Ona dedim: La İlahə İlləllahO dünyada stirükafir əkildi,Misqal- misqal badyalara töküldü,
Oxudum, öyrəndim heç nə bilmədimQarış, - qarış el obanı dolandım,Oxudum, öyrəndim, heç nə bilmədim.
Oy oda məniMən qürbətin qucağında yatıram,Bir kimsənəm yoxdu, oyada məni.
OynatmasınƏrəsət günüdür, qoç igidlərim,Düşmənlər əlində daş oynatmasın.
QaldımÜrəyim nəzilib, qəlbim əzilib,Atadan - anadan aralı qaldım.
QalmadıTürk deyənin dilçəyini kəsdilər,Haq deyəni tapdalayıb əzdilər,
Sənəm gəlEy nazənin, ərin salam söylədi,Hayıfsan bisahib qalma, Sənəm, gəl.
Söylə hardasanƏcayib sevdaya düşdüm, allahım,Ölürəm, ilqarım söylə, hardasan?
Tək qalıbNecə dözüm, necə durub-dincəlim,Mən ah çəkim, gərək dərddən incəlim,
Üç yaşına çatıramTale küsüb, qismət qaçıb, bəxt yatıb,Kövrəlmişəm, üç yaşına çatıram.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.