Aşıq poeziyası
Dodağın qönçədi, dişlərin sədəf,Qaşların qüdrətdən qara, Bəyistan!
BəylərinArif məclisində vəsfin eylərəm,Var yanımda amanatı Bəylərin.
BiləAbbasdan Heydərə şikayətim var,Göyüş təsdiq edə, hər mahal bilə.
Üç şeyBu dünyada üç şey başa bəladı:Yaman oğul, yaman arvad, yaman at.
"Can" desinYaradan yaradıb külli-aləmi,Arif olan bu fərmana “can” desin.
ÇəkirsənMüxənnət zamana, bimürvət fələk,Şamı sübhə, sübhü şama çəkirsən.
Çəkmiyəİnsan payız ölə, yazda diriləZimistanda boran-qarı çəkmiyə.
Çərşənbə günündə, çeşmə başındaÇərşənbə günündə, çeşmə başındaGözüm bir alagöz xanıma düşdü.
DağıtsınO cəllad qaşların qəhri, qəzəbiQəsd eylər cismimdən canı dağıtsın.
DayanmazKönlümün şüşəsi, saqın ki, sınar,Toxunarsa ayna daşa, dayanmaz.
Dəli AlıGün kimi aləmi tutubdu adı,İyidlər sultanı, xanı Dəli Alı.
DəyməmişDad sənin əlindən, a qanlı fələk,Könül həsrət qaldı yara dəyməmiş.
DolanırAxşam-sabah, çeşmə, sənin başınaBilirsənmi, necə canlar dolanır!?
DolansınGərdəninə neçə şahmar dolanıb,Könül istər, o şahmara dolansın.
Döndü, nə döndüÇarx dolandı, baxtım tapdı tənəzzül,İqbalım şikara döndü, nə döndü!
DönübdüFələyin qəhrindən, el töhmətindən,Dərdim artıb bir ümmana dönübdü.
DönübdüA bimürvət, axı səndən ötəriAh çəkməkdən bağrım qana dönübdü.
DünyadaQafil dilim, bu nə yoldu tutubsan,Sərf edirsən nə kamaldı dünyada.
Dürdanəni səngi-siyah içindəDürdanəni səngi-siyah içindəHəsrət gözüm görən kimi tanıdı.
DüşmüşəmHərcayının, dilbilməzin ucundanDönə-dönə nə ziyana düşmüşəm.
EyləYeri, göyü, ərşi, kürsü yaradan,Adil padişahsan, ədalət eylə.
EyləməynənNəfs ilə mərifət durab cahada,Mərfət deyir: – Belə kar eyləməynən!
EyləmişəmAla gözlüm, səndən ayrı düşəli,Hicranın qəmiylə kef eyləmişəm,
Eylər"Can" deməklə candan can əskik olmaz,Məhəbbət artırar, mehriban eylər.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.