Süleyman Rüstəm: Eşq
Mədinə Gülgünə*Gəldi min dilli bahar, könlümə Təbriz düşdü,
Sinəm olsunİllər keçdi, saç ağardı qar kimi,O sahildən ayrılmadı gözlərim.
Vəfalı qalıbYenə könlüm quşu xəyala dalıb,Başımın üstünü dumanlar alıb.
Gəl deməGəl demə, “Sevgilim unudub məni,Yurdumu, yuvamı aramaz oldu”.
Süleyman dərdiMəni yandırdı Füzuli kimi hicran dərdi,Uzun illər demədim xalqa bu pünhan dərdi.
Yaşa baxmıram...Yaş məni haqlayıb, deyir ki, dayan,Yox, yox, mən bu yolda yaşa baxmıram!
Mübarizə elan edirəmDəmir kimi kəlmələrdir mənim silahım,Şeirlərdir, nəğmələrdir mənim silahım!
Dənizəm mənTəbrizli gözəl qız, yenə eşqimdə düzəm mən,Məndən uzaq olsan belə, üstündə gözəm mən.
Hardadır?Öyrənin, ey durnalar, təbrizli yarım hardadır,Ellərin istəklisi, gülüzlü yarım hardadır?
Təbrizli gözələBir kitabtək qəlbini cananına aç, sevgilim,Yad sözündən, yad gözündən hər zaman qaç, sevgilim.
Hardasan?Hardasan, ey ilk baharım, hardasan?Nazlı yarım, şux nigarım, hardasan?
Təbriz gözəlinəAnır xəyalını könlüm, gözəl mələk, hər yaz,Qırıq qanadlı göyərçintək eləyib pərvaz.
Bir xatirəHər kim ki, zəhər içsə gözəl yarın əlindən,Olmaz, bilirəm, zərrə peşiman əməlindən.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.