Məhəmməd Füzuli: Fələk və tale
Tərk etdi yar, etdi məni biqərar eşq,Şamü səhər olubdur işim ahü zari-eşq.
Qəzəl 239İstər ki, yardan bizi etsin cida fələk,Düşmənliyin bizə yenə gördü rəva fələk.
Qəzəl 240Əzilsəm, torpağımdan çıxmasın toz istəmiş dövran,Odur kim, isladar əndamımı gözdən axan qandan.
Qəzəl 245Qaşların sevdasına könlüm düşübdür müttəsil,Böylə bir sevdayə heç kəs dözməyə qadir deyil.
Qəzəl 252Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim,Ürəkdə dağ, qıldım lalə tək tərki-çəmən, getdim.
Qəzəl 271Axıtdım qanlı göz yaşın, hübabindən məkan etdim,Səni yadlar gözündən ol məkan içrə nihan etdim.
Qəzəl 276Səndən səvay baxmamışıq bir nigarə biz,Təqsirimiz nədir çəkilək, söylə, darə biz.
Qəzəl 286Dostlar, əlimə keçdi axtardığım o gövhər,Könlüm nəyi dilərdi, oldu ona müyəssər.
Qəzəl 313Haçan düşür gözüm ol gülüzara ağlayıram,Fəğan ilə dönüb əbri-baharə, ağlayıram.
Qəzəl 322Var nə təqsirim yenə mən çeşmi-yardan düşmüşəm?Mötəbərdim, heyf, indi etibardan düşmüşəm.
Qəzəl 341Oldu bu bəd zəmanədə həm taleyim zəbun,Tale belə, zəmanə elə, dərdü qəm füzun.
Qəzəl 342Bilindi mehrin, ey gərdun, sənin də var bu mahimdə,Rəqibimsən ki, durmuşsan inadla pişgahimdə.
Qəzəl 376Boy atıbsan sərv tək, bir afəti-can olmusan,Parlayıb bir gün kimi, aşubi-dövran olmusan.
Qəzəl 384Gözümdə nur, bu cismimdə bir əziz cansan,Nə faidə ki, gözümdən həmişə pünhansan.
Qəzəl 391Yad edincə bəzmini bir şam kimi canım yanar,Hər kəsin bəxt ulduzu bir yerdə mütləq parlayar.
Qəzəl 396Əgər sən həmnişin olsan gözəllərlə, könül, bir dəmUnutma kim, gələr hicran dəmi, eyşin olar bərhəm.
Qəzəl 405Bəsindir, ey fələk, etdin zəbunü xar məni,Büküb də qəddimi qıldın qəmə düçar məni.
Qəsidə 6Gözdə rüxsarın durur, könlümdə mehrin hər qədər,Könlüm olmuş həm əsiri, gözlərim qan-yaş tökər.
Qəsidə 7Üzünün şamının havası canıma od saldı,Gizli yanğımın hekayəsini dillərə saldı.
Qəsidə 16Nobahar oldu, cahanın yenə xoş dəmləri var,Bağın al hüsnü gözəl, lalə kimi dilbəri var.
Qəsidə 22Bəla bəzmində hər kim təvəkkül camını içdi,Qəm, möhnət xumarlığının başağrısını az çəkdi.
Qəsidə 27Həzar şükr ki, yar oldu ruzigarə qəzaKi, qalmamış onun islahə ehtiyaci daha.
Qəsidə 28Edəndə çəng kimi pərdələrdə razi nihan,Fəğan ki, nalələrim etdi gizli sirri əyan.
Qitə 5Şükr edin, Rumun ey zərifləriKi, fələk verdi böylə kam sizə.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.