Qasım Ənvar: Kədərli
دلم از شوق تو خونست و ندانم چونستدر درون شوق وصالت ز بیان بیرونست
Qəzəl 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست
Qəzəl 150آن یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستهم پشت و پناه آمد و هم عزت و جاهست
Qəzəl 151برون ز راه خدا راهرو نه در راهستبرین حدیث که گفتم خدای آگاهست
Qəzəl 152در فهم همین نکته بسی عزت و جاهستاین نکته که: آن دلبر ما در همه جا هست
Qəzəl 173پیوسته دلم در غم آن یار گرامیستجان و دل ما مایل آن مجلس سامیست
Qəzəl 174میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست
Qəzəl 178همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست
Qəzəl 180در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیستاز وهم درگذر، که درین گنج مار نیست
Qəzəl 186جان ما را دولت عشق رخت امروز نیستخوشتر از درد تو دولت در جهان پیروز نیست
Qəzəl 190از دولت دیدار تو دل را غم جان نیستجان را ز غم عشق تو پروای جهان نیست
Qəzəl 195هرکه را نفی فراوان شد و اثباتی نیستگرچه بیناست، ولی صاحب مرآتی نیست
Qəzəl 199چراغ مرد معنی آشناییستبقدر آشنایی روشناییست
Qəzəl 202باغبانا، به جهان تخم نکو باید کاشتهم از آن جنس که میکاری بر باید داشت
Qəzəl 209هرگز هوای وصل تو از جان ما نرفتسودای سلطنت ز سر این گدا نرفت
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Qəzəl 214در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟سروی، صنمی، لاله عذاری، چه توان گفت؟
Qəzəl 218ای دل، چو پیش آمد غمی، آن را فرج دان، نه حرجبرخوان به پیش صابران کالصبر مفتاح الفرج
Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Qəzəl 245جانم از نرگس مخمور تو جاهی داردوز عنایات تو دل پشت و پناهی دارد
Qəzəl 249تا که از جور زمان بر جگرم ریش رسد؟حق بفریاد دل خسته درویش رسد
Qəzəl 268بپیش درد من درمان چه باشد؟ز سر بگذر،سر و سامان چه باشد؟
Qəzəl 269رنگرز و رنگرزی دیر شدرنگرز از رنگرزی سیر شد
Qəzəl 294چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داندسواد زلف سیاهت ستمگری داند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.