Qasım Ənvar: Kədərli
بحمدالله من از دردی کشانمز ذوق درد دردش جان فشانم
Qəzəl 475با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز خانه خمار فارغیم
Qəzəl 476گرچه در طور شریعت همه مأمورانیملیک در غور حقیقت همه ما میرانیم
Qəzəl 481چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟در این میدان که سرگردان چو گویم
Qəzəl 482ماه عیانست روی یار چه گویم؟درصفت حسن آن نگار چه گویم؟
Qəzəl 493ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن
Qəzəl 505بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیرانیک جام به ز صد جم در بزم می پرستان
Qəzəl 514خبری دهید جان را، که ز دوست چیست فرمان؟چه کنم؟ چه چاره سازم؟ چه دوا کنم؟ چه درمان؟
Qəzəl 518ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستانمطرب چو تو باشی، چه غم از نعره مستان؟
Qəzəl 525گر ره به تو هست، چیست فرمان؟ور ره به تو نیست، چیست درمان؟
Qəzəl 528ما که مستان خرابیم درین دیر مغانغیر ازین دیر ندیدیم دگر دار امان
Qəzəl 534یار همان، درد همان، دل همانغصه همان، قصه مشکل همان
Qəzəl 541بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من
Qəzəl 577گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه
Qəzəl 583ای کمالت نعت عزت در جهان انداختهجان ز شوق تو کله بر آسمان انداخته
Qəzəl 585ای کوس کبریای تو در لامکان زدهوی آتش هوای تو در ملک جان زده
Qəzəl 586هله!ای ساقی جانها، قدح باده بمن دهشیوه عشق نگه دار و حسن را بحسن ده
Qəzəl 594مرآت دل شکستی، ای گنج جاودانهجان را وحید کردی آخر بهر بهانه
Qəzəl 597تا گرد ماه، سنبل مشکین نهادهایبس داغها که بر دل مسکین نهادهای
Qəzəl 598همه لذت، همه شهوت، همگی رد شده ایپیش ازین نیک بدی، خواجه، ولی بد شده ای
Qəzəl 604دل ز من برداشت یار مهربان، واحسرتیدشمنی کردند با من دوستان، واحسرتی!
Qəzəl 610دلم از غصه هجران تو دارد دردیخسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی
Qəzəl 646ای آتش سودای تو در جان جهانیوی از تو بهر گوشه خروشی و فغانی
Qəzəl 655تو مرهم دل ریشی و راحت جانیدوای درد دل بیدلان نکو دانی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.