Kədərli
Qəlbim kimi odludur dəhanım,Çəkməz, odur, ismini zəbanım,
Qəzəl 243گفتم به ری مراد دل آسان برآورمز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
Qəzəl 244مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او کهامید خاک پای او دارم
Qəzəl 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Qəzəl 254ای جفت دل من از تو فردموی راحت جان ز تو به دردم
Qəzəl 273خرمی کان فلک دهد غم داندل که با غم بساخت خرم دان
Qəzəl 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Qəzəl 277Nuş edərəm fələk qəmin ağlamaqdan, yazıq mənə!Çərxi-fələk kəməndinə bağlı qalan, yazıq mənə!
Qəzəl 281آب و سنگم داد بر باد آتش سودای مناز پری روئی مسلسل شد دل شیدای من
Qəzəl 283Yar əlindən nə haldayam, eşitmədin, ey dost, məgər?Qəmi məni öldürsə də, incimədim bir tük qədər.
Qəzəl 289تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردنبا انده او زشت است اندوه جهان خوردن
Qəzəl 292درد دل گویم از نهان بشنوراز، بیزحمت زبان بشنو
Qəzəl 293Bilmirəm ki, könlüm düşüb nə dərdə, axıb, dırnağımı boyadı qanı,Dərdim azalmadı dırnaq qədər də ömrümün kədərlə keçdi hər anı.
Qəzəl 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Qəzəl 301بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست اوخستهٔ چشم اوست جان، مرهم جان کیست او
Qəzəl 311ای برقرار خوبی، با تو قرار من چهاز سکه گشت کارم، تدبیر کار من چه
Qəzəl 313ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده
Qəzəl 314Sən ey xumar gözləri könülləri yaxan yar,Qıvrım saçın kəməndi canları etmiş şikar.
Qəzəl 320غم بنیاد آب و گل چه خوریدم گردون مستحِل چه خوری
Qəzəl 324شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
Qəzəl 332Can bəxş edərəm cana gər ləblə şəkər versən,Ləbdən mənə, dildarım, bir cani-digər versən.
Qəzəl 336باز از کرشمه زخمهٔ نو درفزودهایدرد نُوَم به درد کهن برفزودهای
Qəzəl 339آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی
Qəzəl 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.