Kədərli
چه دستها، که ز دست غم تو بر سر نیست؟چه دیدها؟ که ز نادیدنت به خون تر نیست؟
Qəzəl 132با من از شادی وصل تو اثرِ چیزی نیستدل ریش است و تن زار و دگر چیزی نیست
Qəzəl 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Qəzəl 141ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشتچون موی گشته خلقی ز آن موی تا به دوشت
Qəzəl 143در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمییارم گفت
Qəzəl 145آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفتآتش اندر من مسکین زد و چون باد برفت
Qəzəl 147دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت
Qəzəl 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Qəzəl 152از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت
Qəzəl 155مرا حدیث غم یار من بباید گفتگرم به ترک سر خویشتن بباید گفت
Qəzəl 172ز هجر او دل من هر زمان به دست غم افتدتنم ز دوری او در شکنجهٔ ستم افتد
Qəzəl 176عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد
Qəzəl 180حال دل پیش که گویم؟ که دل ریش نداردکیست در عشق تو کو غصه ز من بیش ندارد
Qəzəl 189خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد
Qəzəl 196چاره سگالیدنم فایدهای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد
Qəzəl 197جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
Qəzəl 200دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد
Qəzəl 213زلف را تاب دام و خم برزدهمه کار مرا بهم برزد
Qəzəl 219هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسدگر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد
Qəzəl 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Qəzəl 228تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشدناله و زاری من بر در و بامت باشد
Qəzəl 233گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش همخوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد
Qəzəl 237هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد
Qəzəl 238باید که مال دنیا مسمار دل نباشدکین مارها که بینی، جز مار دل نباشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.