Qəzəl 532

روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزمدر خویش زنم آتش و مردانه بسوزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 542

به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغمکه همچو بلبل مسکین از آن به درد و به داغم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 544

صبا، چو برگذری سوی غمگسار دلمخبر کنش که: زهی بیخبر ز کار دلم!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 547

درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت می‌گذرانم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 552

چو بدیدی که ز عشقت به چه شکل و به چه سانمنپسندم که فریبی به فسون و به فسانم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 564

تیر تدبیر تو در کیش ندارم، چه کنم؟سپر جور تو با خویش ندارم، چه کنم؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 569

دشمن از بهر تو گر طعنه زند بر دل و دینمدل من دوست ندارد که کسی بر تو گزینم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 570

ز چشم خلق هوس می‌کند که گوشه گزینمولی تعلق خاطر نمی‌هلد که نشینم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 585

امروز عید ماست، که قربان او شدیماکنون شویم شاه، که دربان او شدیم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 591

کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 600

دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 601

مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 602

بنامیزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حورانچنین شیرین نباشد در سپاه خسرو توران

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 604

ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟بی‌خبریم از لبت، هم خبری می‌رسان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 616

امشب ز هجر یار بخواهم گریستنزارم ز عشق و زار بخواهم گریستن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 620

از تو میسر نشد کنار گرفتنپیش تو داند دلم قرار گرفتن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 623

مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 626

دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 627

چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکنچون این هوس دارد دلم، از دیگری یادم مکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 630

نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگره‌ام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 631

جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کنجان را به رخ دل بازده، دل را ز لب جان تازه کن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 634

چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار منزان سبب شادی نمی‌گردد به گرد کار من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 636

عشق نورزیده بود جان سبکبار منبر تو مرا فتنه کرد این دل بی‌کار من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 642

عشق را فرسوده‌ای باید چو مندر مشقت بوده‌ای باید چو من

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.