Kədərli
روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزمدر خویش زنم آتش و مردانه بسوزم
Qəzəl 542به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغمکه همچو بلبل مسکین از آن به درد و به داغم
Qəzəl 544صبا، چو برگذری سوی غمگسار دلمخبر کنش که: زهی بیخبر ز کار دلم!
Qəzəl 547درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت میگذرانم
Qəzəl 552چو بدیدی که ز عشقت به چه شکل و به چه سانمنپسندم که فریبی به فسون و به فسانم
Qəzəl 564تیر تدبیر تو در کیش ندارم، چه کنم؟سپر جور تو با خویش ندارم، چه کنم؟
Qəzəl 569دشمن از بهر تو گر طعنه زند بر دل و دینمدل من دوست ندارد که کسی بر تو گزینم
Qəzəl 570ز چشم خلق هوس میکند که گوشه گزینمولی تعلق خاطر نمیهلد که نشینم
Qəzəl 585امروز عید ماست، که قربان او شدیماکنون شویم شاه، که دربان او شدیم
Qəzəl 591کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
Qəzəl 600دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران
Qəzəl 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Qəzəl 602بنامیزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حورانچنین شیرین نباشد در سپاه خسرو توران
Qəzəl 604ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟بیخبریم از لبت، هم خبری میرسان
Qəzəl 616امشب ز هجر یار بخواهم گریستنزارم ز عشق و زار بخواهم گریستن
Qəzəl 620از تو میسر نشد کنار گرفتنپیش تو داند دلم قرار گرفتن
Qəzəl 623مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن
Qəzəl 626دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن
Qəzəl 627چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکنچون این هوس دارد دلم، از دیگری یادم مکن
Qəzəl 630نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگرهام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن
Qəzəl 631جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کنجان را به رخ دل بازده، دل را ز لب جان تازه کن
Qəzəl 634چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار منزان سبب شادی نمیگردد به گرد کار من
Qəzəl 636عشق نورزیده بود جان سبکبار منبر تو مرا فتنه کرد این دل بیکار من
Qəzəl 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.