Kədərli
ترک ستم پرست من ترک جفا نمیکندعهد به سر نمیبرد، وعده وفا نمیکند
Qəzəl 309صبری کنیم تا ستم او چه میکند؟با این دل شکسته غم او چه میکند؟
Qəzəl 310دلدار دل ببرد و زما پرده میکندما را ز هجر خویشتن آزرده میکند
Qəzəl 311نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند
Qəzəl 320چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون مینهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون مینهند
Qəzəl 324همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود
Qəzəl 328آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟با او مرا به بوسه جواب و سؤال بود
Qəzəl 332سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود
Qəzəl 341روز وداع گریه نه در حد دیده بودتوفان اشک تا به گریبان رسیده بود
Qəzəl 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Qəzəl 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Qəzəl 362گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید
Qəzəl 369سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآیددرخت شوقم از برگش به برگ و بار میآید
Qəzəl 372دل میبرد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید
Qəzəl 374نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Qəzəl 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Qəzəl 383مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار
Qəzəl 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Qəzəl 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Qəzəl 389هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر
Qəzəl 390من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان میخوردم و در حال میخواهم دگر
Qəzəl 393جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟
Qəzəl 401شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر
Qəzəl 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.