Qəzəl 308

ترک ستم پرست من ترک جفا نمی‌کندعهد به سر نمی‌برد، وعده وفا نمی‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 309

صبری کنیم تا ستم او چه می‌کند؟با این دل شکسته غم او چه می‌کند؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 310

دلدار دل ببرد و زما پرده می‌کندما را ز هجر خویشتن آزرده می‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 311

نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 320

چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون می‌نهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون می‌نهند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 324

همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 328

آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟با او مرا به بوسه جواب و سؤال بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 332

سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 341

روز وداع گریه نه در حد دیده بودتوفان اشک تا به گریبان رسیده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 344

روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 361

سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 362

گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 369

سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار می‌آیددرخت شوقم از برگش به برگ و بار می‌آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 372

دل می‌برد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 374

نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 376

دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 383

مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 384

هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 388

یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد می‌دار، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 389

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 390

من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان می‌‎خوردم و در حال می‌خواهم دگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 393

جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 401

شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 403

صنما، بی‌تو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.