Oyunbazlar

Həsənov – müəllimAban bəy – qumarbaz

Cəlil Məmmədquluzadə8 dəq
Lal

Teatr üçün bir pərdəŞəhərin küçəsində, divarın dibində, havanın soyuq vaxtı, günortaya bir az qalmış iki sahibsiz uşaq, biri səkkiz, biri altı yaşında, mündəris və çirkli paltarda. Hərəsinin əlində bir tikə qara çörək, gah “vay dədə!”– deyib ağlayırlar, kah çörəyi ağızlarına basıb, iştaha ilə yeyirlər. Yavuqdakı evlərin birindən musiqi səsi gəlir və uşaqların halına münasib bayatı havası çalınır.

Cəlil Məmmədquluzadə2 dəq
Lənət

SəhnəcikKəndin kənarından bir adam çıxıb gəlir. Qoca kəndli Cəfəralı cüt əkir. Uzaqdakı adam yetişir və salam verir.

Cəlil Məmmədquluzadə2 dəq
Yığıncaq

Kəndin ortasında keçmiş mülkədar Kalışbəyin boş samanlığına kənd camaatı cəm olubdur: kimi bağdaş qurma, kimi çömbəlib, kimi də ayaq üstədir. Təqribən iyirmi-otuz adam var. Yuxarı başda kənd şura sədri Həsənəli, sol əlində çubuq, sağ əlində ağac, çubuq çəkə-çəkə və danışa-danışa əlindəki ağacı gahdan bir yerə vurur. Onun çovuşu Zeynal əlində şallaq, sədrin əmri ilə gah gedir adam çağırmağa, gah qayıdıb gəlir. Kəndlilər yenə gəlməkdədirlər. Əhvalat Qarabağın aran tərəfində kəndlərin birində vaqe olur.Məclisi kənd şura sədri Həsənəli bu sözlərlə başlayır və təzə içəri girən Zeynala üzünü tutub bir növ acıqlı deyir:

Cəlil Məmmədquluzadə11 dəq
Lisan bəlası

Ey dil, dəxi dinmə və sükut et, səni tari,Lal ol və danışma.

Cəlil Məmmədquluzadə2 dəq
Xoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idi

Xoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idi,Bəzmim pilov, çay ilə rəşki-cinan idi,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Qız və nənə

“Dəbistan”ın əvvəlinci nüsxəsinin 11-ci səhifəsində rus ədibi Pozdnyakovdan tərcümə*Qız nənəsinə deyir:

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
“Molla Nəsrəddin”in qıza cavabı

Qızım, sən bilmirsən, dünyada nə var,Nəql eyləyim, əgər qulaq asarsan,

Cəlil Məmmədquluzadə2 dəq
Axunda müraciət

Axunda, milləti etmə həvayiBizə lazım deyil bangi-dərayi

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Lay-lay

Lay-lay deyim, yat, ciyərim parəsi,Ağlama çox, ey gözümün qarəsi,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Dedilər

Gördülər yuxlamışam, şad olub oxqay dedilərBir deyirdim ki, duram, yox hələ lay-lay dedilər.

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
O kimdir?

O kimdir: Dəndəli dəndəlani – Küçələri dolaniAxırda alim olar, amma bilməz Qurani?

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Görəndə

Söylə mənə, ey şapka, nədir səndə əlamət,Baş yendiririk doğrudu bir xanı görəndə,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Ey axund

Ey axund, ey dirəxti-bihasil,Olma çox da təməllüqə mail,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Utanma

Ey ardən ari, bala, mərdanə utanma,Hər ləhzədə ol sakini-çayxanə utanma!

Cəlil Məmmədquluzadə3 dəq
Nə bilim

Fələyin bir belə cövrü olacaqmış nə bilim,Dirilib xəstə yatanlar duracaqmış nə bilim?

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Lazımdır utanmaq

Sən adət edibsən gecə-gündüz ha qaşınmaq,Lazımdı baxanda sənə odlarına yanmaq,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Ey könül

Ta keçəl-küçəllər oldu imdi yarın, ey könül!Qarə oldu yar əlində ruzigarın, ey könül!

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Yoldan keçər ikən

Yoldan keçər ikən nəzərim bağə sataşdı,Guya ki, mənim qəlbimə bir nöqtə dolaşdı.

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Ey yazıq

Ta ki sən oldun əsiri vəzi-yarın, ey yazıq,Qarə oldu yar əlindən ruzigarın, ey yazıq!

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Nədir

Ahü fəryad eyləyirsən, söylə, fərmanın nədir?Məqsədin bildir nə şeydir, ahü əfğanın nədir?

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Nəzm

Eylədilər məsləhət bir neçə ağa, rəis,Ta açalar mədrəsə, məsləhəti-amra.

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Ağarıbdır

Divanə könül, daxı usan, yal ağarıbdır,Bir güzgüyə bax gör ki, pərü bal ağarıbdır,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Zaman ol zaman idi

Xoş ol zaman ki, rus mənə həmzəban idi,İngilis elçisi ilə, Mirzə xan ilə

Cəlil Məmmədquluzadə2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.