Xaqani Şirvani: Mədhiyyə
دست درافشان چو زی تیغ درفشان آوردنسر گردون را به خوان تیغ مهمان آورد
Qəsidə 47دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد
Qəsidə 56Bu göylər şahının lütfü mənə sayə salıb hər an,O itmiş könlümə indi dübarə olmuşam sultan.
Qəsidə 61دوش بر گردون رنگی دگر آمیختهاندشب و انجم چو دخان با شرر آمیختهاند
Qəsidə 65گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشاندهاندزر و سر بر عشوهٔ آن عشوهدان افشاندهاند
Qəsidə 66تا غبار از چتر شاه اختران افشاندهاندفرش سلطانیش در برتر مکان افشاندهاند
Qəsidə 71دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند
Qəsidə 72طره مفشان کز هلالت عید جان برساختندطیره منشین کز جمالت عید لشکر ساختند
Qəsidə 77صورت نمیبندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند
Qəsidə 85آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود
Qəsidə 91شه اختران زان زر افشان نمایدکه اکسیر زرهای آبان نماید
Qəsidə 92صفتی است حسن او را که به وهم در نیایدروشی است عشق او را که به گفت بر نیاید
Qəsidə 95بیدقی مدح شاه میگویدکوکبی وصف ماه میگوید
Qəsidə 103صحن ارم ندیدی در باغ شاه بنگرحصن حرم ندیدی بر قصر شاه بگذر
Qəsidə 104ای عندلیب جانها طاووس بسته زیوربگشای غنچهٔ لب بسرای غنهٔ تر
Qəsidə 109Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən bahar,Meynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəsidə 110هین که به میدان حسن رخش درافکند یاربیش بهاتر ز جان نعل بهایی بیار
Qəsidə 120من صید آنکه کعبهٔ جانهاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش
Qəsidə 121رخسار صبح را نگر از برقع زرشکز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش
Qəsidə 124صبح هزار عید وجود است جوهرشخضر است رایتش، ملک الموت خنجرش
Qəsidə 125در پردهٔ دل آمد دامن کشان خیالشجان شد خیال بازی در پردهٔ وصالش
Qəsidə 127Şahın ədaləti beş növbə təblini çaldı,Təzadı boşladı dörd təb, birləşib qaldı.
Qəsidə 130ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهمافعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم
Qəsidə 159Eşq sərib xalçasın, rəqs ilə gir meydana,Sat evini, var-yoxun tulla tamam bir yana.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.