Mədhiyyə
زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
Qəsidə 17کرد میزان حساب آماده بهر خاکیاناز شب و روز مساوی میر عدل نوبهار
Qəsidə 18سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمان
Qəsidə 19Səpibdir hər yana əxtər şükufə,Edibdir yer üzün gövhər şükufə.
Qəsidə 21خاکیان را از فلک امید آسایش خطاستآسمان با این جلالت گوی چوگان قضاست
Qəsidə 22منت خدای را که سلیمان روزگارآمد به تخت سلطنت از سیر و از شکار
Qəsidə 23Hüsnünə ayna tutan da olubdur heyranı,Ola bu gözlərim o tərli çöhrə qurbanı.
Qəsidə 24شد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان
Qəsidə 25دگربار از جلوس شاه دوراندو چندان شد نشاط اهل ایران
Qəsidə 26اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمان
Qəsidə 32خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن
Qəsidə 34اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است
Qəsidə 35کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است
Qəsidə 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
Qəsidə 43زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور
Qəsidə 44اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم
Qəzəl 53نالهٔ من میزند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را
Qəzəl 72Heç kim bilmir gecələr yatmayanın həsrətini,Xosrov istər ki, bilə Şəbdizinin qiymətini.
Qəzəl 1155سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده استمد احسان هر قدر باشد رسا زیبنده است
Qəzəl 1218جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دستدارد از روشندلی آیینه جا بر روی دست
Qəzəl 1308دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیستشاه با تخت است دایم، تخت اگر با شاه نیست
Qəzəl 1374بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفتبرگ عیش پنج روزم را به دامان کرد و رفت
Qəzəl 1397از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت
Qəzəl 1436آن که از بال هما افسر دولت می خواستکاش از سایه دیوار قناعت می خواست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.