Mədhiyyə
به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه
Qəsidə 33خوش آن که او را در دل بود وِلایِ علیکه هست باعث رحمت به دنیی و عقبی
Qəsidə 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی
Qəzəl 3خرِ عیسی است که از هر هنری باخبر استهر خری را نتوان گفت که صاحب هنر است
Qəzəl 4خواهم که دهم جان به تو، میلِ دلم اینستترسم که پسندت نشود، مشکلم اینست
Qəzəl 15آزردهام از آن بُتِ بسیار ناز کُنپا از گلیمِ خویش فزونتر دراز کُن
Qitə 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Qitə 14فکرِ شاهِ فَطِنی باید کردشاهِ ما گُنده و گول و خِرِف است
Qitə 22خسرو تاج بخش ناصر دینآن سرشته به عقل و دانش داد
Qitə 67حسین آقا امیر لشکر آن بر دو رضا چاکریکی سلطانِ طوس آن یک وزیر جنگِ ملکِ جم
Atəşkədə, fəsil 10شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف
Atəşkədə, fəsil 11بس که خونبار است چشم خامه امبوی خون آید همی از نامه ام
Atəşkədə, fəsil 21زعفر آمد با سپاه بی عدداز گروه جنیان بهر مدد
Atəşkədə, fəsil 24اندرین حال آن هژیر رزمکوشکامدش صوتی ز هندستان به گوش
Atəşkədə, fəsil 28ذوالجناح آن رفرف معراج عشقبر سر از نور نبوت تاج عشق
Atəşkədə, fəsil 29شد چو خورشید امامت در حجابسر برآوردند خفاشان ز خواب
Digər şeir 2ساقی بیار باده که شد مام روزگارآبستنی به سلطنت آل آبدار
Digər şeir 66دم شاهی زنم از بندگی حضرت توحلقهای گر ز سر زفت تو در گوش کنم
Ləali-mənzumə, fəsil 3آه از آن روز که در دشت بلا غوغا بودشورش روز قیامت به جهان برپا بود
Ləali-mənzumə, fəsil 4بازم از این واقعۀ دشت بلا یاد آمدخرمن صبر و ثباتم همه بر باد آمد
Ləali-mənzumə, fəsil 13ای فرس با تو چه رخ داده که خود باختهایمگر اینگونه که ماتی توشه انداختهای
Ləali-mənzumə, fəsil 14نیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
Ləali-mənzumə, fəsil 59شه کبریا منشا توئی که امیر عز مجلّلیبه تو زیبد عرش جلال حق که به تاج قدس مکلّلی
Qəzəl 51نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشددرِ دولت است بگذار همیشه باز باشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.