Qəsidə 32

به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 33

خوش آن که او را در دل بود وِلایِ علیکه هست باعث رحمت به دنیی و عقبی

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 36

جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی

İrəc MirzəQəsidə8 dəq
Qəzəl 3

خرِ عیسی است که از هر هنری باخبر استهر خری را نتوان گفت که صاحب هنر است

İrəc MirzəQəzəl1 dəq
Qəzəl 4

خواهم که دهم جان به تو، میلِ دلم این‌ستترسم که پسندت نشود، مشکلم این‌ست

İrəc MirzəQəzəl1 dəq
Qəzəl 15

آزرده‌ام از آن بُتِ بسیار ناز کُنپا از گلیمِ خویش فزون‌تر دراز کُن

İrəc MirzəQəzəl2 dəq
Qitə 1

هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 14

فکرِ شاهِ فَطِنی باید کردشاهِ ما گُنده و گول و خِرِف است

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 22

خسرو تاج بخش ناصر دینآن سرشته به عقل و دانش داد

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 67

حسین آقا امیر لشکر آن بر دو رضا چاکریکی سلطانِ طوس آن یک وزیر جنگِ ملکِ جم

İrəc Mirzə1 dəq
Atəşkədə, fəsil 10

شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف

Nəyyir Təbrizi7 dəq
Atəşkədə, fəsil 11

بس که خونبار است چشم خامه امبوی خون آید همی از نامه ام

Nəyyir Təbrizi6 dəq
Atəşkədə, fəsil 21

زعفر آمد با سپاه بی عدداز گروه جنیان بهر مدد

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Atəşkədə, fəsil 24

اندرین حال آن هژیر رزمکوشکامدش صوتی ز هندستان به گوش

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Atəşkədə, fəsil 28

ذوالجناح آن رفرف معراج عشقبر سر از نور نبوت تاج عشق

Nəyyir Təbrizi6 dəq
Atəşkədə, fəsil 29

شد چو خورشید امامت در حجابسر برآوردند خفاشان ز خواب

Nəyyir Təbrizi4 dəq
Digər şeir 2

ساقی بیار باده که شد مام روزگارآبستنی به سلطنت آل آبدار

Nəyyir Təbrizi5 dəq
Digər şeir 66

دم شاهی زنم از بندگی حضرت توحلقه‌ای گر ز سر زفت تو در گوش کنم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 3

آه از آن روز که در دشت بلا غوغا بودشورش روز قیامت به جهان برپا بود

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 4

بازم از این واقعۀ دشت بلا یاد آمدخرمن صبر و ثباتم همه بر باد آمد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 13

ای فرس با تو چه رخ داده که خود باخته‌ایمگر اینگونه که ماتی توشه انداخته‌ای

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 14

نیک پیِ اسب چرا بی‌رخ شاه آمده‌ایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمده‌ای

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 59

شه کبریا منشا توئی که امیر عز مجلّلیبه تو زیبد عرش جلال حق که به تاج قدس مکلّلی

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Qəzəl 51

نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشددرِ دولت است بگذار همیشه باز باشد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.