Mədhiyyə
امکان صبر نیست، ز سر گیرم این نفیردل رفت و صبر رفت، خدایا، تو دست گیر
Qəzəl 412نور ولایت تویی، شاه سلام علیکشمع هدایت تویی، شاه سلام علیک
Qəzəl 446در ملک وصال او ظل شجری دارمدر باغ وصال او شیرین ثمری دارم
Qəzəl 452فقر میگفت که: من خسرو جاویدانمشاه میگفت که: من سایهٔ آن سلطانم
Qəzəl 479ما نه امروزست کز عشق و ولا دم می زنیمسالها شد کین منادی را بعالم می زنیم
Qəzəl 500ای عاشقان، ای عاشقان، هنگام آن شد کز جهانمرغ دلم طیران کند بالای هفتم آسمان
Qəzəl 507بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردانازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان
Qəzəl 509تربیت میکند مرا جانانتهنیت می فرستم از دل و جان
Qəzəl 542ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من
Qəzəl 573ای آفتاب روی تو را پردهدار ماهبر جمله دلبران جهان خسروی و شاه
Qəzəl 609ای دل عشاق را بروی تو شادیغایت مقصود و منتهای مرادی
Qəzəl 616ای آفتاب روی ترا ماه مشتریجانش مباد، هرکه کند از تو دل بری
Qəzəl 617ای عشق دل فروز، که شاه مظفریدل را نگاه دار، که سلطان کشوری
Qəzəl 619مرا از پرتو روی تو هر لمعه است دیداریمرا از لمعه روی تو هر لمعه است انواری
Qəzəl 622حکایتی دو سه دارم، به شرط دستوریز حد گذشت به غایت زمان مهجوری
Qəzəl 623ز حد گذشت حکایت ز قصه دوریبه شرح راست نیاید حدیث مهجوری
Qəzəl 625من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟
Qəzəl 628گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری
Qəzəl 629اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزیز پیر راه بدان قصه شکرریزی
Qəzəl 642پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنیما با تو بوده ایم، «سیور من بجان سنی »
Qəzəl 651بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانیهدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی
Qəzəl 668یار میگوید ببانگ پهلوی :نیست غیر یار، گر تو رهروی
Qəzəl 673اگر در طاعتی، گر در گناهیاگر چون که گران ور برگ کاهی
Qəzəl 674تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.