Qısa
فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمتفتنه نگر که میکند فتنه فتنهبین من
Müfrəd 37ناز ز حد ببردهای ای بت نازنین منراه جفا گزیدهای ای ز جهان گزین من
Müfrəd 38ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگینعمر شد و نمیرود نقش تو از نگین من
Müfrəd 39در سماع آمد بت خوبان چینآفتابی بر زمین در چرخ بین
Müfrəd 40من کیم باری که نامم بر زبان آوردهاییا به نوک کلک در تصنیف نامم بردهای
Müfrəd 41ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان منبه جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی
Müfrəd 42هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی
Müfrəd 43از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری
Müfrəd 44مینویسم پیش جانان نامهایکاشکی من نامه خود بودمی
Müfrəd 45چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی
Müfrəd 46برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارتهای پنهانی
Müfrəd 47دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی
Müfrəd 48چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی
Qəzəl 64نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Qəzəl 112رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز
Qəzəl 121دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان میچکانید از لب چون شکرک
Qəzəl 143عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنمبه حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
Qəzəl 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Qəzəl 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Qəzəl 182گر دلم را اشتیاق روی یاران نیستیز آتش دل آب چشمم همچو باران نیستی
Qəzəl 210ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرینتری از زمان جوانی
Qəzəl 220گلستانی و ما مستان بوییچه باشد گر بیابم آرزویی
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Rübai 2جهدی بنما تا بشناسی حق راکانجا نخرند غلغل و بقبق را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.