Qısa
چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Rübai 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Rübai 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنتکدهٔ عشق تو نام دل من
Rübai 78از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون
Rübai 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Rübai 80تلخ است مذاق زندگانی بی توباد است حدیث شادمانی بی تو
Rübai 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Rübai 82از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به
Rübai 83ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه
Rübai 84ای طبع تو را جان لطیفان بندهساز تو مزاج طبع را سازنده
Rübai 85با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه
Rübai 86ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی
Rübai 87اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری
Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Rübai 89ای صبح که آهنگ به خونم داریاز باد دل مرا چه میآزاری
Rübai 90معشوق ز ذوق باده گلناریدر ساخته بود دوش با بیداری
Rübai 91ای منزل دوست خوش هوایی داریفریاد که بوی آشنایی داری
Rübai 92هر گه که گذر کنم بر آب صافیوز شوق نظر کنم در آب صافی
Rübai 93ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا مینالی
Rübai 94ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی
Rübai 95جان منی ای نگار و سلطان منیسلطان منی ولی به فرمان منی
Rübai 96ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی
Rübai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Rübai 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.