Qısa
ما را به امید زندگانی بگذشتدور از رویت دور جوانی بگذشت
Rübai 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Rübai 29چون زرد شد از رنج گل رعنایتشد رنج خجل ز روی شهرآرایت
Rübai 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Rübai 31ای عرصه تبریز زیانت مرسادآسیب زمان به مردمانت مرساد
Rübai 32این سنگ که از آب روان میگرددپیوسته بسان آسمان میگردد
Rübai 33بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد
Rübai 34زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد
Rübai 35زلفت که ز ماه تکیهگاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد
Rübai 36معشوق من امشبی وفایی داردکارم ز وصال او نوایی دارد
Rübai 37دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد
Rübai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Rübai 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Rübai 40گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Rübai 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Rübai 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند
Rübai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Rübai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Rübai 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Rübai 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود
Rübai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rübai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Rübai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Rübai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.