Qısa
ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد
Müfrəd 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Müfrəd 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Müfrəd 15ز ذوق یار ملامتگران چو بیخبرندبه روی دوست چو خرگوش خفته مینگرند
Müfrəd 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند
Müfrəd 17حالی که به صد زبان بیان نتوان کردکلک دو زبان چگونه تقریر کند
Müfrəd 18به جای خویش بود گر درخت طوبی راز سلسبیل وز آب حیات آب دهند
Müfrəd 19مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند
Müfrəd 20هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید
Müfrəd 21درین دیار بدان زندهام که گهگاهینسیم باد صبا زان دیار میآید
Müfrəd 22مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبیستکه طبع را ز لبت در دهان همیآید
Müfrəd 23بهانه میطلبد دوست گفتگویی راوز این متاع شود گرم عشق را بازار
Müfrəd 24بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش
Müfrəd 25آن همیخواندم همیبوسیدمشدر سواد دیده میمالیدمش
Müfrəd 26همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق
Müfrəd 27ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال
Müfrəd 28ای سواد نامهات نور سواد دیدهامتازه جانی یافتم تا نامهات را دیدهام
Müfrəd 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Müfrəd 30حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم
Müfrəd 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Müfrəd 32هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم
Müfrəd 33نه آن پیوند دارد با تو جانمکه آید وصف آن اندر بیانم
Müfrəd 34رهروان بستند بر فتراک ما را لاجرمپیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم
Müfrəd 35نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.