Qısa
نی حال دلم یکان یکان میگویدوان راز که داشتم نهان میگوید
Rübai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Rübai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Rübai 54شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Rübai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Rübai 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Rübai 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Rübai 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Rübai 59در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ
Rübai 60ای ماه چه قبهای ز قدرت عیوقاقبال چو عاشق است دادت معشوق
Rübai 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Rübai 62با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل
Rübai 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Rübai 64رنج تو چو رنج خویش پنداشتهاماین هفته طرب ز یاد بگذاشتهام
Rübai 65میآیم و از شرم چنان میافتمکز زندگی خود به گمان میافتم
Rübai 66گفتم چو تو را عاشق شیدا باشمشاید که من دل شده تنها باشم
Rübai 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Rübai 68بنشسته بدیم ما دو شهباز به همکردیم به کوه و دشت پرواز بهم
Rübai 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم
Rübai 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Rübai 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن
Rübai 72ای عادت تو به باده جان پروردنمی خور که ملامتت نخواهم کردن
Rübai 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن
Rübai 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.