Qısa
ای هجر تو خون کرده جگر یاران رااز وصل تو شادی دل غمخواران را
Rübai 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Rübai 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب
Rübai 6زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب
Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Rübai 9ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Rübai 11ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است
Rübai 12در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است
Rübai 13چون دیدن آن سرو روان در خواب استپس ذوق دل و راحت جان در خواب است
Rübai 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Rübai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Rübai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Rübai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Rübai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Rübai 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Rübai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Rübai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Rübai 22گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است
Rübai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Rübai 24تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست
Rübai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Rübai 26ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیستوز حسن تو ماه را یکی از صد نیست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.