Rübai 12

درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 13

روزی دو سه دست و پا گشایند تو راتا در بد و نیک آزمایند تو را

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 14

روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 15

از آهن و نقره و طلا بی‌کم و کاستشد فهم که در کار ترش سهل بهاست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 16

گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 17

مجذوب قناعتی که یزدان به تو دادهان سلطنت ملک سلیمان به تو داد

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 18

آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 19

امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 20

تا دیده‌ام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 21

مقصود فلک طوف زمین تو بودتسبیح ملک نقش نگین تو بود

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 22

مجذوب ز فکر بیش دلم سوخته‌ایماز دست هوس‌ها به ستم سوخته‌ایم

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 23

آن گل مگر از پرده برون می‌آیدکز رنگ بهار بوی خون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 24

چون بی‌‌تو نگاهم به سیاهی پویداشکم به علاج رنگ کاهی پوید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 25

مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 26

ای کعبه‌روی که گرم راهی چون پیکهشدار که خاموشی به است از لبیک

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 27

مجذوب غنیمت است دریات دمیاز آه شراره‌ای و از اشک نمی

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 28

دنیا که تو را به مکر بی‌تاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 29

خواهی که همیشه باشدت نعمت و نازبا درد قناعت کن و با سوز بساز

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 30

در کوچکیش بدیدم از دست شدمچون گشت بزرگ بیش پابست شدم

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 31

دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 32

کنجی بنشین و گریه تنها می‌کنگر خنده کنی به وضع دنیا می‌کن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 33

دائم نبود رنگ تو سرخ از می توپیوسته نباشد این صدا در نی تو

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 34

تا چند دلت بی‌خبر از مرگ بودتا کی به سرت فکر سر و برگ بود

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 35

روزی که رسی به پرسش این دل‌ریشجانی که تو داده‌ای کنم تحفهٔ خویش

Məczub TəbriziRübai1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.