Qısa
دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشتگر خواب و خیال و گر هوس بود گذشت
Rübai 37در وقت زیارت نبی این دو ادااز شیعه بسی خوب نماید به خدا
Rübai 38از من نه هزار پند یک پند شنوتا خجلت حاصل نکشی وقت درو
Rübai 39از شاخ هنر بری توانی خوردنگر راه به عیب خود توانی بردن
Rübai 40دنیا که تو را دو روزه دارد دلخوشیک سر سه طلاقش بده ای صاحب هش
Rübai 41زن خنده به فکر ارشمندیس و مترسسر کن خبث ارسطالیس و مترس
Rübai 42ای آن که عقول عاقلت میخوانندسادات تمام سیّدت میخوانند
Rübai 43اسلم میخور که شق اسلم این استرونق شکن همّت حاتم این است
Rübai 44در جیب دلم چاک و رفو بر سر همچون غنچه نشسته تو به تو بر سر هم
Rübai 45روزی که ز دهر بر غرامت نرومآلوده به صد رنگ ندامت نروم
Rübai 46دنیا مطلب که عور میباید رفتنزدیک مشو که دور میباید رفت
Rübai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Rübai 48تا شد ز نگاه تو جهانی از جادیوانه به شور رفت صحرا صحرا
Rübai 49آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه
Rübai 50مجذوب تنگ بساط میباید بودبیگانه اختلاط میباید بود
Rübai 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Rübai 52میگفت به سرو در چمن فاختهایهر چند به ما سایه نینداختهای
Rübai 53ای قبله اقلیم ولایت کویتمحراب بلند طاق دین ابرویت
Rübai 54تا نور خدا نقاب کرد از رخ دوراز نور نبی رنگ علی شد مشهور
Rübai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Rübai 56چشمم که سرشک لالهگون میآردرازیست که از پرده برون میآید
Rübai 57ای آن که ز الحاد شدی هرزه درایک ره نظر از مغاک کن سوی سما
Rübai 58نوری که به چشم موسی از طور نموددیدار به من شبی هم آن نور نمود
Rübai 59در وادی غم جنون پر شورم سوختبیتابی شوق همچو منصورم سوخت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.