Qısa
ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
Rübai 9یک نیم دلم کلیچه یک نیم کبابیک نیمه در آتش و دگر نیمه در آب
Rübai 10تا فتنه دلم بر آن لب میگونستصبرم کم و عشق هر زمان افزونست
Rübai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Rübai 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Rübai 13تا کی باشم صبور در محنت دوستکآرام دل و جان من از دیدن اوست
Rübai 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخستمسکین دل من هوای دیدار تو جست
Rübai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جستدر وعده مخالفی و در پیمان سست
Rübai 16چون جان و روان خویشتن داشتمتدشمن بودی و دوست انگاشتمت
Rübai 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Rübai 18بالات بود بسان سروان بهشتبا خال تو خال حور فردوسی زشت
Rübai 19دارندهٔ داد و دین ملک مملانستچون شیر بروز کین ملک مملانست
Rübai 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Rübai 21تابنده چو خورشید ملک مملانستمانندهٔ جمشید ملک مملانست
Rübai 22دلدار مرا بر دل من رحمت نیستتن را بجفا و جور او طاقت نیست
Rübai 23از هجر تو ابر چشم باران ریز استبر جان و دلم غم تو آتش بیز است
Rübai 24هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست
Rübai 25یک نیمه جهان سراو باغ شاه استیک نیم دگر سراو لشکرگاه است
Rübai 26ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است
Rübai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Rübai 28تا پرده روی ماه من عنبر گشتآن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت
Rübai 29با آنکه دلم از غم هجرت خونستشادی بغم توام ز غم افزونست
Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Rübai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.