Qısa
هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Rübai 57بسیار شنیدم من و دیدم بسیارکاشفته ببود بر تو از هر سو کار
Rübai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Rübai 59با من ز قضای بد برآشفت دیارآرام دلم یکی و خصمان بسیار
Rübai 60ای زلف تو از رخان من پرچین تروز خون دو چشم من رخت رنگین تر
Rübai 61ای گشته به بیداد و بدی کردن چیرهرگز نشود دلت ز بیدادی سیر
Rübai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر
Rübai 63چون کشته ببینیام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز
Rübai 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز
Rübai 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز نازهر دم به لبان سرخش انگشت فراز
Rübai 66گر روز قضا خدا ترا پرسد بازگوید که چرا کردی بر عاشق ناز
Rübai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز
Rübai 68خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز
Rübai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز
Rübai 70آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش
Rübai 71تا غایب شد بت از کنار شمنشمی خون گردد بتن ز غایب شدنش
Rübai 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
Rübai 73دندان تو و لب تو ای شهره رفیقسیمیست فسرده و عقیقیست رحیق
Rübai 74چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلکبر پیل نشسته شاه با فر ملک
Rübai 75دیدار بتان بیغش و دلشان غشناکدیدار تو پاک و دلت چون دیدن پاک
Rübai 76سه چیز ترا سه چیز داده است جمالخَدّ را خط و زلف را گل و عارض خال
Rübai 77نسگالیده وصال آن مه نیک سگالافکنده بند با طرب و حسن و جمال؟
Rübai 78گویند مرا به هِجر آن ماه چگلبَر نِهْ ز شکیب و صبر زنجیر به دل
Rübai 79چون ماه بود میان زین میر اجلچون شیر بود به گاه کین میر اجل
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.