Qısa
تا کرد جهان زیر قلم میر اجلبر چرخ برین بزد علم میر اجل
Rübai 81تا با تو شدم ز گردش دهر همالهر روز مرا بسر زند دهر همال؟
Rübai 82دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گلدیدم پسری به روی، محراب چگل
Rübai 83از طعنه و قول دشمن ای مهر گسلجز باد دگر هیچ نیاید حاصل
Rübai 84هم هست مرا هوای آن زلف بِخَملیکن تب عشق از نخستین شده کم
Rübai 85هر چند که بی بهانه دوری ز برممن خویشتن از جمله همانجا شمرم
Rübai 86زان قد چو شمشاد بفریاد دلمزان روی چو لاله یافته داد دلم
Rübai 87تا کی ز فراق دوست فریاد کنماز آه درون رخنه به پولاد کنم
Rübai 88ما شاخ هوای تو ز دل برکندیممهر تو ز جان و دل برون افکندیم
Rübai 89ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیمگسترده وصال چهر تو بنوشتیم
Rübai 90ما دل ز هوای مهر تو ببریدیممهر تو فروختیم و دل بخریدیم
Rübai 91یکباره دل از هوای تو بگسستیمبا آنکه به ما وفا کند پیوستیم
Rübai 92هندو بچه ای ببرد از راه دلمدر چاه بلا فکند ناگاه دلم
Rübai 93کوشم که بپوشم اندوه نخروشمپیدا کند این دو دیده تا کی پوشم
Rübai 94از بهر تو گنج خویشتن پالودمپالودم گنج و دردِ دل بزدودم
Rübai 95با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینمبا زلف و رخت عقیق و عنبر بینم
Rübai 96گویند مرا ز عشق آن تازه صنمنه خندی و نه ز دیدگان باری نم
Rübai 97تا دور شدی تو از من ای سرو روانشد خون دلم به دو رخ از دیده روان
Rübai 98ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم
Rübai 99چون بیتو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم
Rübai 100خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَمدل با دل تو به دوستی بسته بوم
Rübai 101از بس که ز ناکسان رسید آزارماین شهر همی به ناکسان بگذارم
Rübai 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم
Rübai 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.