Qısa
ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم
Rübai 105تا همبر من نشستهای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم
Rübai 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم
Rübai 107روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم
Rübai 108افتادم در دام بتی سیم انداموز صحبت او دلم رسیده است بکام
Rübai 109بیمارم و ناردان لبت پندارمدر بویهٔ آبی تنت بیمارم
Rübai 110هر گه که ترا به طبع پاک انگارمبهتر ز جهان و جان پاکت دارم
Rübai 111یک بوسه بدادی به من ای بت افزونتا دل بردی ز من به دستان و فسون
Rübai 112آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان
Rübai 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن
Rübai 114ای کام دل من و بلای حورانروی تو می و چشم تو از مخموران
Rübai 115بر چرخ جوانمرد شبیخون کردنچون خون علی بقصد صدخون کردن
Rübai 116در کار جهانیان گشاد است از تورنجت گنجست و جور داد است از تو
Rübai 117ای دوست مرا به دشمنان دادی تووز مهر و هوای دشمنان شادی تو
Rübai 118خورشید بچهر و سرو بالائی توخورشید نشاط را تو بالائی تو
Rübai 119ای مایهٔ نیکوئی مقام دل توبند سر زلف تست دام دل تو
Rübai 120سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو
Rübai 121از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو
Rübai 122پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو
Rübai 123ای دل صنمی برده قرار من و توآشفته چو زلف اوست کار من و تو
Rübai 124آن چشم نگر به ناز و خواب آلودهوین چشم نگر به خون ناب آلوده
Rübai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
Rübai 126تا دست من از دامن تو شد کوتاهدستی زده ام به دامن ناله و آه
Rübai 127برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.