Rübai 104

ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 105

تا همبر من نشسته‌ای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 106

تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 107

روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 108

افتادم در دام بتی سیم انداموز صحبت او دلم رسیده است بکام

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 109

بیمارم و ناردان لبت پندارمدر بویهٔ آبی تنت بیمارم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 110

هر گه که ترا به طبع پاک انگارمبهتر ز جهان و جان پاکت دارم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 111

یک بوسه بدادی به من ای بت افزونتا دل بردی ز من به دستان و فسون

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 112

آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 113

از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 114

ای کام دل من و بلای حورانروی تو می و چشم تو از مخموران

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 115

بر چرخ جوانمرد شبیخون کردنچون خون علی بقصد صدخون کردن

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 116

در کار جهانیان گشاد است از تورنجت گنجست و جور داد است از تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 117

ای دوست مرا به دشمنان دادی تووز مهر و هوای دشمنان شادی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 118

خورشید بچهر و سرو بالائی توخورشید نشاط را تو بالائی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 119

ای مایهٔ نیکوئی مقام دل توبند سر زلف تست دام دل تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 120

سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 121

از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 122

پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 123

ای دل صنمی برده قرار من و توآشفته چو زلف اوست کار من و تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 124

آن چشم نگر به ناز و خواب آلودهوین چشم نگر به خون ناب آلوده

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 125

گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 126

تا دست من از دامن تو شد کوتاهدستی زده ام به دامن ناله و آه

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 127

برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه

Qətran Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.