Qısa
تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج
Rübai 33صد بار بدل پند بکردم نشنیدوز خودرأیی بدو رسید آنچه رسید
Rübai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید
Rübai 35گویند به هر درد بود صابر مردتا کی خورم اندوه و غم و حسرت و درد
Rübai 36آنی که دل من از تو خرم گرددروی تو همی چراغ عالم گردد
Rübai 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Rübai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Rübai 39بیدادگرا به گِرد بیداد مگردکز خلق به بیداد برآوردی گرد
Rübai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد
Rübai 41از چشم و دل من آب و آتش خیزدوز هر دو زمانه رستخیز انگیزد
Rübai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکندیاقوت تو گاه بوسه شکّر شکند
Rübai 43از دست و سنانت آب و آذر خیزدوز خشم و رضات زهر و شکّر خیزد
Rübai 44بر شاخ گل دولت تو خار نماندجز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند
Rübai 45خون جگر ما بقمی بیش نبودوین دوزخ آه ما دمی بیش نبود
Rübai 46ای شاه نخستین سفرت میمون بادهر روز یکی حصن حصینت افزون باد
Rübai 47هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد
Rübai 48ایزد چو بزرگ شهریاری نکندبر روی بدان نگاهداری نکند
Rübai 49آن را که چو من زبان گهربار بودبرداشته از ابر گهربار بود
Rübai 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rübai 51شاپور عدیل مجد گردونی بادفضلون ز جهان جفت همایونی باد
Rübai 52ایزد همه دولت جهانی بتو دادبا دولت و ملک کامرانی بتو داد
Rübai 53ایزد همه ساله هست با مردم رادبر مرد دری نبست تا ده نگشاد
Rübai 54تا مهر فکند بر من آن سرو بلندمهر همه عالم از دل من برکند
Rübai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.