Səfəvi dövrü
Məgər ki, quş dilin anlar qızıl gülKi, dinlər ahü zar etdikcə bülbül.
Qəzəl 250Tökülüb zülfi-pərişan üzünə halə misal,Arizin bədrə dönüb, var iki yanında hilal.
Qəzəl 251Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim,Göz yaşımla çak-çak olmuşdur ol pirahənim.
Qəzəl 252Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim,Ürəkdə dağ, qıldım lalə tək tərki-çəmən, getdim.
Qəzəl 253Lalə üzlü o gözəlsiz yerim olmuş külxən,Eşq odunda yanıb axırda külə döndüm mən.
Qəzəl 254Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum,Bəlayə, dərdə fərağında mübtəla oldum.
Qəzəl 255Gözəllər eşqinə düşdüm, nə çox cövrü cəfa gördüm,O zülmü görməsin kafər ki, mən bəxti qarə gördüm.
Qəzəl 256Bircə an çıxmadı başdan qəmin, ey taci-sərim,Sən unutdun məni, cana, demə yoxdur xəbərim.
Qəzəl 257O qıvrım saçlarından min cəfa çəkdim, kədər gördümKi, ta vəsli nəsib oldu, öz ömrümdən səmər gördüm.
Qəzəl 258Deyil kirpik bu kim, qan ilə qəltan, ey nigar, etdim,Ürəkdə gül üzündən bir tikan vardı, kənar etdim.
Qəzəl 259Oxladın gər sinəmi, ondan deyil bunca fəğan,Sinəmə basdın kamanı, qibtədən odlandı can.
Qəzəl 260Qurumaz gözlərimin yaşı mən ölsəm də əgər,Yararaq qəbrimi çeşmə kimi hər yanə gedər.
Qəzəl 261Məni fikirlə elə məhv edib o qönçədəhanKi, sözdən özgə tapılmaz bu aləm içrə nişan.
Qəzəl 262Varlıq qapısın mən üzümə bağladığımdan,Bilməz ki, varam, ya ki, yoxam bir nəfər insan.
Qəzəl 263Gələrkən kuyinə, gözdən ayaq mən binəva etdim,Yüyürdüm ol qədər kim, torpağından tutiya etdim.
Qəzəl 264İnlərəm, rəhm eləməz halıma yarım, nə edim?Ona təsir eləməz naləvü zarım, nə edim?
Qəzəl 265Canımı tapşırmışam çün ləli-şəkkərbarə mən,Zövq alınca canım, öldüm qibtədən biçarə mən.
Qəzəl 266O qəddi sərvin eşqində elə könlüm olub heyranKi, razı olmaram sevsin onu aləmdə bir insan.
Qəzəl 267Sənə verdim könül, göz çəkdim həm canandan, həm candan,Yaxıb bir şəm, qovdum dostları mən ol şəbistandan.
Qəzəl 268Bir dolu cam ilə, saqi məni qıl məstü xumar,Həd vuran qazı edə məstliyimə ta iqrar.
Qəzəl 269Yenə at çapdı meydanda, qopardı toz o cananım,Əl atdı, silkədi damanını, düşdü yerə canım.
Qəzəl 270Göz içrə ol gözələ bir əziz məkan verdim,Bəzək deyə, evinə ləxtə-ləxtə qan verdim.
Qəzəl 271Axıtdım qanlı göz yaşın, hübabindən məkan etdim,Səni yadlar gözündən ol məkan içrə nihan etdim.
Qəzəl 272Gül camalından uzaq hər yerdə yatdım, ey nigar,Göz yaşım axdı, çəkildi dövrəmə gildən divar.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.