Səfəvi dövrü
Ey könül, yarı istə, candan keç!Uyma bu varlığa, cahandan keç!
Qəzəl 202Oynamaqçün hər uşaq qəlbimi bir yanə çəkər,Könlüm ətfalə qocaykən məni baziçə edər.
Qəzəl 203Arxanca kölgə olmaq fəxrimdir, ey səmənbər,Ta səcdəgahım olsun sən gəzdiyin o yerlər.
Qəzəl 204Bizimlə zahidin felində bunca kim, təfavüt var,Nədir illət bizə ondan yetər hər ləhzə min azar?
Qəzəl 205Ey üzün gülşəni gülzari-cahandan rəna.Nə qədər var güli-rəna üzün ondan rəna.
Qəzəl 206Yandı qəlbim, gözdə qanlı qətrələr vardır hələ,Od sönübsə, şöləmizdə yüz şərar vardır hələ.
Qəzəl 207Cism xak oldu, qəmin munisi-candır hələ də,Yandı qəlbim, üzünə can nigarandır hələ də.
Qəzəl 208Könlüm eşqin ilə rüsvayi-cahan oldu bu gün,Qəlbimin gizli olan dərdi əyan oldu bu gün.
Qəzəl 209Könül ağlar göz ilə bax o günəş rüxsarə,Islanan pərdəsinə gözlərimin et çarə.
Qəzəl 210Dil əsiri-ol ləbi-gülbərgi-xəndandır yenə,Adətim bülbül kimi fəryadü əfğandır yenə.
Qəzəl 211Sevgilim, şadlıq gecəmdə şəmi-rüxsarın yetər,Şəmsi-iqbalım doğarsa, kuyi-dildarın yetər.
Qəzəl 212Mənə təklikdə qalan gün qəmi-yarım bəsdir,Gecələr həmnəfəsim naleyi-zarım bəsdir.
Qəzəl 213Xəlqlə həmsöhbət olmaqdan, könül, kəsdin həvəs,Qeyri kəsdən qorxmuruq, bizdən də qorxmur qeyri kəs.
Qəzəl 214Demə fəqət mənim ol yari-gül üzarımdır,Hamı sevir, nə mənim təkcə nazlı yarımdır.
Qəzəl 215Qəmində naleyi-zarı mənim tək heç kəsin yoxdur,Cahanda çeşmi-xunbarı mənim tək heç kəsin yoxdur.
Qəzəl 216Ya Rəb, bəhəqqi-xatiri-rindani-dürdnuş,Bir an unutmasın bizi ol piri-meyfruş.
Qəzəl 217Gördükdə səni çəkdi xəcalət güli-xəndan,Guya ki, öz gəlməyinə oldu peşiman.
Qəzəl 218Uçub könlüm quşu meyl etdi bir sərvi-xuramanəKi, şölə meyl elər yüksəklərə, bax nari-suzanə.
Qəzəl 219Nə bəhsə girmisən, ey qönçə, görcək ləblərin yarın,Nə söylərsən, sual etdikdə səndən lütfi-göftarın?
Qəzəl 220Ömürlük ayrılıq camindən içmək zəhri-hicrani,Bərabər görməyimdən yaxşıdır qeyr ilə canani.
Qəzəl 221Kuyinə getdim, baxam bir dəm o gül rüxsarə mən,Eylə risva qıldı, oldum xar mən, biçarə mən.
Qəzəl 222Yarpağın tutdu bərabər gül o məh tələt ilə,Başına çırpdı o yarpağı səba hiddət ilə.
Qəzəl 223Həmdəmin heyrətdir ancaq, ayrı düşsəm yardən,Neyləyim, əfsus kim, heyrətdəyəm hər kardən.
Qəzəl 224Qəhr edər yarım, ona gər mahi-taban söyləyəm,Məndən ikrah eyləyər, sərvi-xuraman söyləyəm.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.