Səfəvi dövrü
Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar,Vurduğun oxlar yerindən qanım, ey canan, damar.
Qəzəl 130Könül bir dəm gözün rüxsarinə, ey nazlı yar, açmazKi, seyli-əşki rəşkindən üzə biixtiyar açmaz.
Qəzəl 131Nə yaxşıdır nəzərimdə o gülüzarın ola,Verən ziya gözümə arizi-nigarın ola.
Qəzəl 132Qətlimə xəncərlə qəsd etdi o türki-tündxu,Odlanırdım mən ətəşdən, mərhəmətlə verdi su.
Qəzəl 133O muğ balası məndən könül və dini tərk etməyi istəyir,Sevgi yolunda bundan da möhkəm olmağımı istəyir.
Qəzəl 134Zülfün qəmilə oldu könül mübtəla sənə,Kuyində, sevgilim, ola başım fəda sənə.
Qəzəl 135O məhrudən mənə nə lütf vardır, nə kərəm vardır,Odur ki, xəstə könlümdə mənim min dərdü qəm vardır.
Qəzəl 136Daha üftadə bizi sevgili canan diləyir,Varmı bundan da ağır gün kim, o sultan diləyir.
Qəzəl 137O sərvin qamətin göstərdi güzgü, min xəta etdi,Özün könlüm kimi dərdə, bəlayə mübtəla etdi.
Qəzəl 138Nə bilirdim ki, edər bunca o məhparə sitəm,Edər üftadələrindən bu qədər lütfünü kəm.
Qəzəl 139Könlümün cövr təmənnası var ol bədxudən,Yenə könlüm bu təmənnadadır ol ahudən.
Qəzəl 140Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə,Yaxşıdır dünyada hər kəs zövq edə bir kar ilə.
Qəzəl 141Məşşatə o qıvrım saçın hörüyünü ələ aldıqda,Əlinin qısqanclığından Çində nafənin qarnı sancılanar.
Qəzəl 142Tiği-cövrünlə könül, var yeri, bərbad olsa,Şüşə əlbəttə sınar, düşməni fulad olsa.
Qəzəl 143Mən kiməm ki, sənin kuyin mənə məskən olsun?Kuyinin torpağı hər ləhzə mənim nəzərimdə olsun?
Qəzəl 144Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz,Ədəm mülkündən özgə mülkdə qalmaz, məkan tutmaz.
Qəzəl 145Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər,Yaralı quş kimi göydən düşər, açmaz şəhpər.
Qəzəl 146Möhtaci-vüsalın, gözəlim, söylə kim olmaz?Müştaqi-camalın, gözəlim, söylə kim olmaz?
Qəzəl 147Şəbi –hicran xəyalın etdi xəlvətxanəmi rövşən,Xəyalın şəmi dildə yüz çırağa oldu pərtövzən.
Qəzəl 148Deyil hübab o kim, göz yaşımda oldu əyan,Ayağı əşkimin olmuş qabar dolanmaqdan.
Qəzəl 149Bəzək vaxtı baxarsa güzgüyə gül üzlü ol canan,Görər kirpiklərindən güzgünün köksündə yüz peykan.
Qəzəl 150Salmasın Tanrı məni ol sərv boylumdan cida,Ayrılıq göstərməsin eşq əhlinə hərgiz xuda.
Qəzəl 151Şövqi-ləlin könlümü hər ləhzə pürxun eyləyər,Surəti-halım ürək qanı digərgün eyləyər.
Qəzəl 152Hər pəriçöhrə ki, dünyayə bu dövran gətirir,Bizi incitmək üçün bir yeni canan gətirir.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.