Səfəvi dövrü
Dünyaya gəlmişik, qəm ilə həmdəm olmuşuq,Qəm aşinası dəhrdə biz hər dəm olmuşuq.
Qəzəl 34Asiman, sinəni ahım gecələr aldı nişan,Deyil ulduzlar, o sinəndəkilərdir peykan.
Qəzəl 35Utanmaqdan deyil, açmaz söz ol şirinzəban bizdən,Nə söz tapsın desin, axır tapılmaz bir nişan bizdən.
Qəzəl 36Səbəb var, istərəm daim xəti-rüxsari-xubaniKi, vermişdir mənə yarımla ülfət etmək imkani.
Qəzəl 37Afət olsan da, könülsən, cismsən, cansan mənə,Mən sənə dostam, nədir illət ki, düşmansan mənə.
Qəzəl 38Gülrüxüm, sərvqədim, canına canimdı fəda,Ma bəda qəbləkə ma fiykə minəl-hüsni bəda
Qəzəl 39Salmasaydı bəndə gər ol türreyi-pürxəm məni,Saxlaya bilməzdi yüz zəncir ilə aləm məni.
Qəzəl 40Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir an,Sənə aşiq deyil lazım məgər, bunca tökərsən qan?
Qəzəl 41Möhnət odilə şəm misal od tutub tənim,Sədparə etdi qəlbimi dərdü ələm mənim.
Qəzəl 42Bu qədər məndə həvəs kim, qədi-rənadən olub,Feyzi-məxsusdur ol, aləmi-baladən olub.
Qəzəl 43Qəddi-balana baxanda bir bəla gördüm səni,Valeh oldum, harda mən, ey dilrüba, gördüm səni.
Qəzəl 44Kimsə bizə hicran gecəsində güzər etməz,Pəjmürdə olan halıma bir kəs nəzər etməz.
Qəzəl 45O qara zülfünü gəl açma sən, ey nazlı nigar!Cismimi canım ilə bağlayan ol tel qırılar.
Qəzəl 46Tərki-dünyalıq nədir, təqva nədir? – biz bilmərik,Eşqdən başqa nə var əfsanədir, – biz bilmərik.
Qəzəl 47Könüldə, canda eylər ol pərinin dərdini pünhan,O kəs kim, gizlədə bilsin odu xaşak ilə asan.
Qəzəl 48Eşqdə məzmun olub xətti-rüxi-canan mənə,Böylə yazmış taleyimdə saneyi-dövran mənə.
Qəzəl 49Xali vardır, söyləyir, kim gördü ruyi-alini,Çəkmədim mən qaşlarından göz, görüm ta xalini.
Qəzəl 50Görüşün nur verir dideyi-xunbarımıza,Vəslətin mərhəm olur sineyi-qəmxarımıza.
Qəzəl 51Kirpiyimdən qan sızar şamü səhər, bilməm neçin?Canımı üzməkdədir sonsuz kədər, bilməm neçin?
Qəzəl 52Yoxdu bu rüsvalığın dərdinə dərman, ey təbib!Eyləmə rüsva özün, həm qəlbimi qan, ey təbib!
Qəzəl 53Qəmi sinəmdə yer tutmuş, ürək pürxun ola, ya Rəb!Bu qəm qalsa əgər, dərdi-dilim əfzun ola, ya Rəb!
Qəzəl 54Yarın hicrində yenə gözlərim ağlar bu gecə,Sən sön, ey şəm, mənim ağlamağım var bu gecə.
Qəzəl 55Gər gözümdən almasa könlüm odu hər ləhzə ab,Bu könül yanğısına etmək necə mümkündü tab?
Qəzəl 56Sübhədək yatmayıram, yoxdu qərarım gecələr,Qəmü qüssəndir işim, nazlı nigarım, gecələr.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.