Səfəvi dövrü
İki bölündü sənin möcüzünlə çərxdə mah,Sözün sübutu üçün olsun əldə iki güvah.
Qəzəl 370Dün eşitdim gülşənə naz ilə etmişsən güzar,Rəşki-ruyindən yetişmişdir gülə yüzlərcə xar.
Qəzəl 371Lalə tək qəlbim mənim, ey nazənin, yüz parədir,Dağlayan hər parəni ol atəşin rüxsarədir.
Qəzəl 372Şanə, ey gül, o qara zülfünü zinhar eləmə,Gəl ürək bəstərinin həmdəmini xar eləmə.
Qəzəl 373Gəlib keçdin, yolunda gör necə bu xaki-sər qalmış,Deyil gözlər, sənin addımlarından bir əsər qalmış.
Qəzəl 374Mənləsən, ah, mənə, heyf, deyilsən mail,Olmusan dildə ikən dəri-dilimdən qafil.
Qəzəl 375Bizi qəmzənlə, ey zalım, həlak etdin, yaman etdin,Çəkib xəncər yazıq aşiqlərə, sən qəsdi-can etdin.
Qəzəl 376Boy atıbsan sərv tək, bir afəti-can olmusan,Parlayıb bir gün kimi, aşubi-dövran olmusan.
Qəzəl 377Ya rəbb, o dərdsiz dərdimə dərman edər, ya yox?Bir dərdə düçarəm, ona çarə edər, ya yox?
Qəzəl 378Nə xəta çıxmış əlimdən, salmısan gözdən məni,Mehrini əğyarə saldın, böylə bilməzdim səni.
Qəzəl 379Səndən özgə bizlərin yoxdur pənahı, ya nəbi!Dərgəhindir bizlərin ümmidgahı, ya nəbi!
Qəzəl 380Sən mənə yar olalı baisi-azarımsan,Dözməyim mən necə azarına kim, yarımsan.
Qəzəl 381Zəifəm eylə kim, hicrində bir xurşidrüxsarınKi, tab etməz vücudum kölgəsinə bircə divarın.
Qəzəl 382Ol qəbadən, pirəhəndən yaxşıdır qəbrü kəfənKim, onu yarın yolunda etməyirsən parə sən.
Qəzəl 383پی ماتم میان انجمن ای ماه جا کردیز غیرت باز بر من شهر را ماتم سرا کردی
Qəzəl 384Gözümdə nur, bu cismimdə bir əziz cansan,Nə faidə ki, gözümdən həmişə pünhansan.
Qəzəl 385Mənə, ey sayə, qəm dəştində daim həmdəm oldun sən,Nə ah çəkdin bu müddətdə, nə çeşmi-pürnəm oldun sən
Qəzəl 386Əzbər olmuşdur dilimdə şanlı namın, ya Əli!Mən kiməm, – aləmdə bir kəmtər qulamın, ya Əli!
Qəzəl 387Vurursan, ey gözəlim, qəmzə oxları bu qədər,Dolar bir anda bu aləm cəsədlə sərtasər.
Qəzəl 388Ya Rəb, o bidərdin özün sal qəlbinə sevda qəmi,Olsun bizim aləm kimi qəmli onun da aləmi.
Qəzəl 389Keç özündən, ey könül, sən meyli-yar etsən əgər,Başqa iş tutma ki, hər iş eşqi-yar ilə keçər.
Qəzəl 390Pərilər içrə qəsdi-can edən, evlər yıxan sənsən,Edən aşiqlərin qəlbin dəmadəm ləxtə qan sənsən.
Qəzəl 391Yad edincə bəzmini bir şam kimi canım yanar,Hər kəsin bəxt ulduzu bir yerdə mütləq parlayar.
Qəzəl 392Mənə rəhm eyləyib gəldin, rəva gördün sitəm, getdin,Gəlib bihuş qıldın, huşə gəldim, ey sənəm, getdin.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.